Textus Originalis

VIII PRAEFATIO.

VIII PRAEFATIO.

Denique testimonium locupletissimum atque idoneum, quo uno tota quaestio profligetur, capimus ex nominibus magistratuum Romanorum. Qua de re cum praeter alios nuperrime Mommsen denuo egerit, ipse satis habeo exempla ad codicum classes distinguendas apta afferre, neque ea omnia sed perpauca ex magna copia delecta: XIII 2 χιλιάρχους τρεῖς..... Λεύκιον Σέργιον, Μάρκον Σερουίλιον P " " Σέργιον Λεύκιον, Μάρκον Παπίριον, Μάρκον Σερουίλιον a " " Λεύκιον Σέργιον, Μάρκον Σερουίλιον καὶ Μάρκον Παπύριον f XIV 19 χιλίαρχοι ἕξ, Πόπλιος Κορνήλιος, Καίσων Φάβιος, Σπόριος Ναύτιος, Γάιος Οὐαλέριος, Μάνιος Σέργιος PAL χιλίαρχοι ἕξ........ Μάνιος Σέργιος καὶ Ἰούνιος Λούκουλλος ceteri 44 χιλίαρχοι πέντε, Λεύκιος Ἰούλιος, Μάρκος Φούριος, Μάρκος Αἰμίλιος, Γάιος Κορνήλιος, Καίσων Φάβιος P χιλίαρχοι ἕξ, Λεύκιος Ἰούλιος Μάρκος Φούριος Αἰμίλιος Γναῖος AH χιλίαρχοι ἕξ, Λεύκιος Ἰούλιος, Μάρκος Φούριος, Αἰμίλιος Μάρκος, Γάιος Κορνήλιος, Καίσων Φάβιος καὶ Παῦλος Σέξστος ceteri 47 χιλίαρχοι ἕξ, Πόπλιος Μάλλιος, Πούπλιος Μάννιος, Σπόριος Φούριος, Λεύκιος Πούπλιος P

Traduzione

English — scholarly

ARETHE Knowledge Engineering Division

VIII PREFACE.

Finally, we take a most ample and suitable testimony, by which alone the whole question may be settled, from the names of Roman magistrates. Since, among others, Mommsen has recently dealt with this matter anew, I myself consider it sufficient to adduce examples suitable for distinguishing the manuscript classes, and not all of them, but a very few selected from a great abundance: XIII 2 χιλιάρχους τρεῖς..... Λεύκιον Σέργιον, Μάρκον Σερουίλιον (three military tribunes..... Lucius Sergius, Marcus Servilius) P " " Σέργιον Λεύκιον, Μάρκον Παπίριον, Μάρκον Σερουίλιον (Sergius Lucius, Marcus Papirius, Marcus Servilius) a " " Λεύκιον Σέργιον, Μάρκον Σερουίλιον καὶ Μάρκον Παπύριον (Lucius Sergius, Marcus Servilius and Marcus Papyrius) f XIV 19 χιλίαρχοι ἕξ, Πόπλιος Κορνήλιος, Καίσων Φάβιος, Σπόριος Ναύτιος, Γάιος Οὐαλέριος, Μάνιος Σέργιος (six military tribunes, Publius Cornelius, Kaeso Fabius, Spurius Nautius, Gaius Valerius, Manius Sergius) PAL χιλίαρχοι ἕξ........ Μάνιος Σέργιος καὶ Ἰούνιος Λούκουλλος (six military tribunes........ Manius Sergius and Junius Lucullus) the others 44 χιλίαρχοι πέντε, Λεύκιος Ἰούλιος, Μάρκος Φούριος, Μάρκος Αἰμίλιος, Γάιος Κορνήλιος, Καίσων Φάβιος (five military tribunes, Lucius Julius, Marcus Furius, Marcus Aemilius, Gaius Cornelius, Kaeso Fabius) P χιλίαρχοι ἕξ, Λεύκιος Ἰούλιος Μάρκος Φούριος Αἰμίλιος Γναῖος (six military tribunes, Lucius Julius Marcus Furius Aemilius Gnaeus) AH χιλίαρχοι ἕξ, Λεύκιος Ἰούλιος, Μάρκος Φούριος, Αἰμίλιος Μάρκος, Γάιος Κορνήλιος, Καίσων Φάβιος καὶ Παῦλος Σέξστος (six military tribunes, Lucius Julius, Marcus Furius, Aemilius Marcus, Gaius Cornelius, Kaeso Fabius and Paulus Sextus) the others 47 χιλίαρχοι ἕξ, Πόπλιος Μάλλιος, Πούπλιος Μάννιος, Σπόριος Φούριος, Λεύκιος Πούπλιος (six military tribunes, Publius Mallius, Publius Mannius, Spurius Furius, Lucius Publius) P

Commentario Arethe

person syn_diod_v3_VIII_001
Mommsen

Theodor Mommsen (1817–1903), the towering figure of Roman historiography and winner of the Nobel Prize in Literature (1902), had recently dealt with the question of Roman magistrate names in Diodorus. Mommsen's authority on Roman prosopography was unassailable: his Die römischen Eigennamen (1860) and Römisches Staatsrecht established the standard forms of Roman names. Vogel uses Mommsen's work to show that the corruption patterns in magistrate name-lists cleanly separate his three manuscript families, because proper names are particularly vulnerable to scribal error and each family corrupts them differently.

1817–1903

urn:arethe:person:mommsen_theodor:1817_1903
concept syn_diod_v3_VIII_002
χιλιάρχους τρεῖς... / χιλίαρχοι ἕξ...

The Roman military tribunes with consular power (tribuni militum consulari potestate) are rendered in Greek as χιλίαρχοι. The systematic comparison across XIII 2, XIV 19, XIV 44, XIV 47, and XV 28 reveals that: (1) P preserves the most complete and accurate lists; (2) family a (AHL) tends to abbreviate, dropping names or fusing praenomen/nomen; (3) family f often adds names or recombines them differently. This is powerful stemmatic evidence because proper name corruption is essentially random — the same name will be garbled differently by independent scribes.