Textus Originalis

XVI PRAEFATIO.

XVI PRAEFATIO.

et deteriores sunt, quam ut eis fidem habeamus atque ex eis scripturas codicis P saepius leviter factas exigamus et corrigamus. Quae cum ita sint, gloriola constantiae nihil motus, sed codicem P potissimum secutus tacite recepi modo ἀεί, πλέον, κλάω, δυοῖν, βίβλος, εὐϑύς, οὕτω, ϑάλαττα, εἵλετο, κεκλειμένος, ἐνιαύσιος — modo αἰεί, πλεῖον, κλαίω, δυεῖν, βύβλος, εὐϑύ, οὕτως (ante consonantem)*), ϑάλασσα, εἵλατο, κεκλεισμένος, ἐνιαυσιαῖος**): quae formae etsi rarius quam in P, tamen disperse etiam in ceteris codicibus inveniuntur, inprimis Bezzelio teste in A. Eo libentius recepi quamvis invito Dindorfio formas in omnibus codicibus omnibus fere locis usitatas: ναῦς pro νῆες, ἑώρακα pro ἑόρακα, ᾔεσαν pro ἦσαν, -εισαν (in plusquamperfecto) pro -εσαν, Αἴγεστα pro Ἔγεστα, Μιτυλήνη pro Μυτιλήνη. Itemque saepe ex P addidi ν ἐφελκυστικόν (II p. XXXV) et elisiones. Eadem de causa, ne apparatum criticum onerem, singulis quibusque locis adnotare omisi formam Συράκουσσαι, quae in his tribus libris (17 + 29 + 5) 51 locis invenitur, atque contrariam formam Μεσήνη et Μεσήνιοι, quae invenitur (8 + 12 + 3) 23 locis. Semper scripsi Κόρκυρα, quamquam etiam in codice P aliquotiens invenitur Κέρκυρα et id iuxta alteram formam Κέρκυρα.

Note a pie di pagina

1 *) οὕτως etiam ante consonantem admissum esse testantur loci, ubi pro οὕτως scriptum est οὗτος XIII 84, 5 et invicem XV 60, 5.

2 **) Similiter atque his pusillis curis editor perpetuo vexatur variantibus formis: ἐπιχειρεῖν — ἐγχειρεῖν, ἐπικεῖσϑαι — ἐγκεῖσϑαι, ἀπολείπεσϑαι — ὑπολείπεσϑαι, ἐνίστασϑαι — συνίστασϑαι, ἐπιστρέφω — ὑποστρέφω, πορϑεῖν — πολιορκεῖν, -ασϑαι — -εσϑαι, de quibus aliisque commutationibus multa afferre possum, sed vereor, ut multum proficiatur.

Traduzione

English — scholarly

ARETHE Knowledge Engineering Division

XVI PREFACE.

and of poorer quality, than that we should trust them and from them examine and correct the often careless writings of codex P. This being so, unmoved by the little glory of consistency, but following codex P above all, I have silently adopted sometimes ἀεί, πλέον, κλάω, δυοῖν, βίβλος, εὐθύς, οὕτω, θάλαττα, εἵλετο, κεκλειμένος, ἐνιαύσιος — sometimes αἰεί, πλεῖον, κλαίω, δυεῖν, βύβλος, εὐθύ, οὕτως (before a consonant)*), θάλασσα, εἵλατο, κεκλεισμένος, ἐνιαυσιαῖος**): which forms, although more rarely than in P, are nevertheless found scattered also in the other manuscripts, especially in A, as Bezzel testifies. All the more willingly did I adopt, even against Dindorf's wishes, the forms usual in almost all manuscripts in almost all places: ναῦς for νῆες (ships), ἑώρακα for ἑόρακα (I have seen), ᾔεσαν for ἦσαν (they were going), -εισαν (in the pluperfect) for -εσαν, Αἴγεστα for Ἔγεστα (Aegesta), Μιτυλήνη for Μυτιλήνη (Mytilene). Likewise, from P I have often added the nu movable (II p. XXXV) and elisions. For the same reason, lest I burden the critical apparatus, I have omitted to note in each individual place the form Συράκουσσαι (Syracusae), which is found in these three books (17 + 29 + 5) 51 times, and the opposite form Μεσήνη and Μεσήνιοι (Messene and Messenians), which is found (8 + 12 + 3) 23 times. I have always written Κόρκυρα (Corcyra), although even in codex P Κέρκυρα is sometimes found, and that alongside the other form Κόρκυρα.

Commentario Arethe

place syn_diod_v3_XVI_001
Συράκουσσαι... 51 locis... Μεσήνη... 23 locis

Vogel's statistical data on place-name spellings: Συράκουσσαι (the double-sigma Doric form of Syracuse) occurs 51 times across Books XIII–XV (17 + 29 + 5), while Μεσήνη/Μεσήνιοι (Messene/Messenians) occurs 23 times (8 + 12 + 3). These counts are diagnostically valuable: the heavy concentration of Syracusan references in Book XIV (29 occurrences) reflects Dionysius I's dominance in that book's narrative. For ARETHE, these are two of the most important Sicilian toponyms: Syracuse (modern Siracusa) and Messana/Messene (modern Messina).

urn:arethe:place:syracuse:sicilyurn:arethe:place:messana:sicily