Textus Originalis

— 176 —

χάσεν ἔπιν ἀβδελουέρηθ حسن بن عبد الوارث ἐϐοῦ ἐλκάσιμ ἔπιν σελμέν ابو القسم بن سلمان οὔμουρ ἔπιν ἐλέπταρ عمر بن الابتر χαμοὺδ νου حمود بو محمد χάσεν ἔπιν σάκιλη حسن بن صقلى ἀβδελελέλε ἐλφαρτὰς عبد الاعلا الفرطاس ἐϐοῦ ἀβδάλλε ἔπιν οὔμουρ ابو عبد الله بن عمر ἀτὶκ συγγενὴς βούδκερ عتيق ختن ابى بكر χέσημ ἀδελφὸς ἔπιν κίζνεκ هاشم اخو بن كزنك ἐϐοῦ ἐλκάσιμ ἔπιν ἐλμασάτ ابو القسم بن المشاط βάρχε ἔπιν μάγδηλε بركة بن معدلة μουχούμουτ ἐλμουτζερεπ محمد المجرب ὁ συγγενὴς βουλκάσιμου سلفه ابو القسم ἅμαρ عامر ἅλις ἔλ علي البا ἀϐδάλλε ἐλναχὰλ عبد الله النحال ἀβδελουέχεπ φαλκ عبد الوهب فلق ἀβδελουέχες ἀνὴρ τῆς γυνῆς βουσάρα عبد الوحد زوج امرات بو شعرة γαλλοὺς ἔπιν ἐλτζεζάρ علوش بن الجزار οὔμουρ ἐλχὰζ عمر الحاج ἀμὰρ ἔπιν μουχούμοντ عمار بن محمد ὁμοῦ ἄνθρωποι τριακόσιοι ἑυδομήκοντα τρία. الجملة ثلثماية وثلثة وسبعين رجلا