Textus Originalis

— 308 —

κώμης συμεὼν καὶ ὁ ἀμυρᾶς κῦρ γεώργιος καὶ οἱ ἄρχοντες οἱ συνεδριάζοντες σὺν ἡμεῖν καὶ ὑπὸ τῆς προστάξε τοῦ ἡμετέρου αὐθεντος ῥηγὸς εἴδομεν τὸ ἀ ληθὲς ὅτι ὁ ἐπίσκοπος καὶ ἡ ἐκκλησία δικαίως κρατεῖ, εἴδομεν δὲ ὅτι ἐδεδή λουσαν τὰ σιγίλλια τῆς ἐκκλησίας καὶ ἐκ τὸ κατζέμι ἓν μέρος ἐκ τὸ δου μάνιον τῆς ἐκκλησίας, καὶ ἐγυμνώσαμεν τὸ ἄδικον καὶ ἐφορέσαμεν τὸ δίκαιον τῆς ἐκκλησίας καὶ ἐστρέψαμεν τὰ σύνορα ὡς ὑπῆρχον καὶ ἐπαύσαμεν τὸν γιπέρτον τῆς παραλόγου ζητήσεως καὶ μετὰ ταῦτα ἐγνωρίσαμεν τὸν εἰμέτε ρον αὐθέντιν καὶ ἁγιότατον ῥῆγα ὡς εἴδομεν· καὶ ὁ ἁγιότατος ῥὴξ ἀπέστειλεν ἡμῖν τοῦ στερεῶσαι ἃ εἴδομεν καὶ ποιῆσαι μὲν ἔγγραφον καὶ κρίσιμον ἐκ χει ρὸς ἡμῶν, ὃ καὶ ποιήσαντες τὸ παρὸν ἔγγραφον καὶ κρίσιμον διὰ χειρὸς ἡ μῶν τέλος τῆς δίκης καὶ ἀμφιβολῆς μελλόντων δὲ ἡμῶν κυρῶσαι τὸ κρίσι μον ἦλθεν ὁ κῦρ γηπέρτος καὶ ὁ κῦρ γουλιάλμος πυρόλλιος, καὶ παρακλη θέντος τοῦ ἐπισκόπου τοῦ ἐᾶσαι αὐτοῦ ὅπερ ἐκράτει εἰς τὸ κατζέμην ἐκ τὸ δουμάνιον τῆς ἐκκλησίας καὶ δοῦναι αὐτοῦ καὶ ὀλίγον τόπον ἀντικρὺς γαλιά νου διὰ ληβάδιν καὶ προαύλιον τῶν κτηνῶν αὐτοῦ καὶ τῆς χώρας αὐτοῦ διʼ ἀγάπην καλῆς γιτονίας καὶ πάντες οἱ ἄρχοντες ἐπαρακλήθησαν τοῦ ἐπισκό που τὴν αὐτὴν παράκλησιν, ὁ δὲ ἐπίσκοπος εἶχε βουλὴν σὺν τῶν κανονικῶν διὰ τὴν παράκλησην τοῦ κῦρ γουλιάλμου πυρόλη καὶ τῶν ἑτέρων ἀρχόντων ἤκουσεν ὁ ἐπίσκοπος τὴν παράκλησιν καὶ ἔστερξεν εἰς τὸ κατζέμιν ὅτι ἐκρά τει χωρὶς τῆς νασύδας τῆς ὑποκάτω τὸν δρόμων ποῦ κατεβαίνει ἐκ τὸν ἅ γιον φίληππον καὶ ἐστέρξεν αὐτοῦ ὁ ἐπίσκοπος καὶ ὅπερ ἐζήτησε δωρεὰν αν τικρὺς γαλιάνου· ὅδε διωρισμὸς τῆς δωρεᾶς ὑπάρχει οὕτως ἀπὸ ταῖς κόγκαις καὶ τὸ ῥιζέπλακον ἕως οὗ εἰς τὴν τρέμουλαν κακεῖθεν κρούει εἰς τὸν ἀντι κρὺς λύθον καὶ ἄρμον τῆς ἀρτισοῦς, κακεῖθεν ὑπάγη κατὰ δυσμὰς ἕως οὗ εἰς τὸν ψευδόριακον εἰς τὰς πολλὰς κρίζας καὶ καταβαίνει ἕως οὗ εἰς τὸν μέγαν ῥύακον ἀντικρὺς νασύδαν καὶ κατεβαίνει εἰς τὸν ῥύακα ἕως οὗ εἰς τὲς κόν γκαις καὶ συγκλύει. ταύτην τὴν δωρεὰν ἔστερξεν αὐτοῦ ὁ ἐπίσκοπος ἐνώπιον ἡμῶν ἐν τοιούτω συμφώνο, εἰ μὲν ποτε καιροῦ ἀναφύει τις ἐκ τοὺς υἱοὺς ἣ συγκληρωνόμους γιπέρτου πιρουλλίου ἤτε τις κύριος γαλλιάνου καὶ ζήτησι ἢ ἀγωγὴν ποιήσει ἐπάνω τῶν συνόρων καὶ καταθέσεως ἣ ποιοῦμεν, ἔχειν αὐ-