Textus Originalis

— 314 —

λεγομένην στέγζηνον, καὶ ἀπέρχεται τὰ ἴσα ἄχρι εἰς τὸν χετάριν ὅπου ὑπάρ χουσι οἱ δύο λίθοι οἱ μεγάλοι καὶ ἐπάνω αὐτὸν ἕτερος λίθος στρόγγιλος ὅπου κεῖται εἰς τὰ χωράφια τοῦ φιλίππου χαλκία καθὰ καὶ ἡ ὁδὸς κατέρχεται ἐκ τὸ μακρολάτζι καὶ ἀπέρχεται εἰς ἀχάραις, κακεῖθεν περνᾶ τὴν ὁδὸν ἐξ τὰ ἴσα ἄχρι τοῦ λίθου τοῦ ὄντος ἐπάνω τῆς πηγῆς χαλκία καὶ ἀπέρχεται ἄχρι εἰς τὴν σιλλίδην τὴν μικρὶν ὅπου ἐστὶν ἐκεῖσε μέγας λίθος, ἀπὸ δὲ τῆς σιλλίδας ἀπέρχεται ἄχρι εἰς τὸν πλατὴν λίθον καὶ εἰσέρχεται εἰς τὴν ῥύαχα ὅπου ὑπάρ χει ὁ στρόγγιλος λίθος καὶ περνᾶ τὸν ῥύακα εἰς τὰ ἴσα ἄχρι τὸν ὀρθὸν πο ταμὸν ὅπου κατέρχεται ἐκ τὸ μουνσόρον παὶ ἀποδίδει εἰς τὴν σπάρτην, κακεῖ θεν περνᾶ ἄχρι εἰς τὰ χωράφια τοῦ ταβερνίτη ὅπου εἰσὶν οἱ λίθοι καὶ ἀπο δίδει εἰς τὸν λάκον τοῦ αὐτοῦ ταβερνίτου ὅπου ἐστὶν ἡ ὅλη, εἶτα ἀποδίδει τὰ ἴσα ἄχρι τῶν χωραφίων χάσπαρη ἐπάνω λίθου στερεοῦ καὶ ἐκεῖθεν ἀπέρχε ται ἄχρι εἰς τὰ χωράφια τοῦ κονδογαλάτου ὅπου εἰσὶν οἱ δύο λίθοι οἱ στε ρεοὶ καὶ ἀναδέχεται τὸ χωρίον μανδαρίν ὅπου κεῖνται οἱ δύο λίθοι οἱ στε ρεοὶ, καὶ εἰθʼοὕτως ἀπέρχεται εἰς τὸν λίθον τὸν σχησθὲν πλησίον τοῦ δρόμου τοῦ εἰσερχομένου εἰς τὴν δραίναν καὶ ἀπερχομένου εἰς ἀχάραις καὶ περνᾶ τὴν ὁδὸν καὶ κατέρχεται εἰς ἕτερον μέγαν λίθον ὅπου ἐστὶ κεκλησμένος μετὰ τῶν μικρῶν λίθων, κακεῖθεν κατέρχεται ἄχρις οὗ εἰς τοὺς τέσσαρας λίθους ὅπου εἰσὶ κατʼὀρδινα καὶ ἐκεῖθεν κατέρχεται τὸ ῥυάκιν ῥυάκιν ἄχρι εἰς τὸν ποταμὸν τὸν λεγόμενον πλατζηνὸν καὶ εἰσέρχεται εἰς τὸν ῥύακα τοῦ μούη ὅπου κατέρχεται εἰς τὸν ἅγιον φιλιππον, καὶ ἐκεῖθεν κατέρχεται τὸ ῥυάκιν ῥυάκιν ἄχρι εἰς τοὺς τρεῖς λάκους καὶ κατεβαίνει τὸ ποδὶ ποδὶ τοῦ πρὸς τὸ μέρος τῆς θαλάσης ἄχρι εἰς τὸν μεσότατον τοῦ μεγάλου βουνὸς ὅπου εἰσὶν οἱ πολλοὶ λίθοι κακεῖθεν τὴν χέτην τῆς φορέστας ἄχρι εἰς τὴν κουλτούραν τῆς ἐκκλησίας καὶ ἀποδί δει εἰς τὸ πηγάδιν τὸ λεγόμενον ψυχρηκίνου ὅπου ἐστὶν ὁ διαχωρισμὸς τῶν συνόρων μυλαίου καὶ τῶν ἀχάρων, καὶ κατέρχεται τὸν ῥύακα ἄχρι εἰς τὸν μύ λον τοῦ μυλαίου καὶ ἀπὸ τὸν μύλον κατέρχεται τὸν ποταμὸν ἄχρις οὗ τῆς πηγῆς τῆς λεγομένης νερέζας καὶ ἀναβαίνει τὸν ῥύακα τὸν σκοτεινὸν ἐν ὧ καὶ ἡ ὁδὸς ἀπέρχεται εἰς τὸν ἅγιον μάρκον, καὶ ἀπὸ τὸν αὐτὸν ῥύακα ἀνα δέχεται ἄρμον μέγα καὶ κρυμνοῦς ἄχρις οὗ εἰς τὴν χαίτην τοῦ βλασίου ἐν