Textus Originalis

— 319 —

ζαις τῆς ῥηθήσης ἐπισκοπῆς χωρίζεται δὲ ἐκ τὸν ποταμὸν τοῦ ἁλμυροῦ ἔνθα ἡ μίξις τοῦ ῥιακύου γαλαῖς εἰς τὸν ῥηθέντα ποταμὸν, καὶ ἀναβαίνει τὸ ῥυά κιν γαλαῖς πρὸς ἄρκτον τὸ ῥιάκιν ῥυάκιν ἄχρι εἰς τὸν λίθον ἔνθα οἱ λίθοι οἱ στερεοὶ καὶ ἀναβαίνει τὴν χαίτην χαίτην ἄχρι εἰς τὸν ἀδοῦραν τοῦ φαρτζιένης ἔνθα κριμνὸς ὁ ῥούσιος καὶ κατέρχεται εἰς τὸν ποταμὸν καπολοὺς, καὶ διαχωρίζο ἀναμεταξὺ μήλτζαις τῆς ἐπισκοπῆς καὶ μήλτζαις ἀβτέλλα χώρας γαλλιάνων τὸ ποταμὶν ποταμὶν ἄχρι οὗ ἑνωθεῖ τοῦ ποταμοῦ τοῦ ἁλμυροῦ. καὶ τῆ ἐπαύ ριον πάλιν ἦλθεν εἰς τὴν διαχώρισιν ἀναμεταξὺ κεντορύπου καὶ ῥαχαλβούτα τῆς ἐπισκοπῆς, καὶ ὑπέδειξαν ἡμῖν οἱ ῥηθέντες γέροντες σὺν ἑτέρων γερύντων λέγω δὴ ἐκ τοῦ ἁγίου φιλίππου ὁ βορδόνις καὶ πέτρος βουτζετάτης, καὶ ἐκ τῶν ἀδριανῶν φιλιππος σηινεσκάλκος καὶ ἰωάννης καλαϐρὸς καὶ κάϊτης βουλ κάσιμος καὶ κάϊτης βοφκέρας υἱὸς σελμένη ἁγίου φιλίππου ἀργυροῦ καὶ κάϊ της ἀβδεχαραμὲν υἱὸς χάλα καὶ ἀέτης υἱὸς χαλκέως, καὶ ἐκ τῶν γαλιάνου ὁ κάϊτης βολημένος καὶ κάϊτης χιλήδης υἱὸς ματζόξη, ὅτι ἐκατηντήσαμεν εἰς τὸν διαχωρισμὸν τὸν ῥηθέντα τὸν γενηθέντα ὑπὸ προστάξεως τοῦ κραταιο τάτου καὶ τρισμακαρίου καὶ ἁγίου ἡμῶν αὐθεντὸς ῥογερίου, παρόντων ἐκεῖ σαι σὴν ἡμῖν οἱ γέρωντες καὶ ἐξουσιασταὶ τοῦ γαλιάνου κράτος πλεῖστον ἐδια χωρίσαμεν τὸν τότε καιρὸν οὕτως ὡς οὗ γέγονεν ἡ διαχώρισις ἐν καιρῶ τοῦ ὁσιωτάτου καὶ μακαρίου κόμιτος ῥογερίου, καὶ μεθʼ ὅρκου τελειοθέντος ὀνομά των τεσάρων τοῦ γέροντος χρυσάρι μοναχοῦ καὶ γέρων φιλιππος κὰς καὶ ἰωάν νης πόντζου καὶ φιλίππου φαγέντα, νὴν δὲ ὡς τὸν τότε καιρὸν ἴδομεν καὶ ἡ κούσαμεν μαρτυροῦμεν διὰ ζώσης φωνῆς καὶ λέγομεν ὅτι τὴν ἕναρξιν τῆς ῥη θείσης διαχωρίσεως ῥαχαλβούτα οὕτως ἐποιήσαμεν· ἄρχεται ἀπὸ τὸν ποταμὸν τοῦ ἁλμυροῦ καὶ ἐκ τοῦ ἄσπρου αἰόμου καὶ ἐπιστρέφει πρὸς μεσυμβρίαν ἄχρι τοῦ ἄειν ἐδοκιάρα καὶ ἀναβαίνει τὴν βαθείαν ἄχρι τὸν πιπελφαρὰ, καὶ ὑπο στρέφει εἰς τὸν ποταμὸν τῆς κατουσίας καὶ καταβαίνει τὸ ποταμὶν ποταμὶν πρὸς μεσυμβρίαν ἄχρι εἰς τὸν πλατὴν λίθον τὸν λεγόμενον χάτζαρ ἐλαρήδι, κἀκεῖθεν ὑποστρέφει πρὸς ἀνατολὰς καὶ τὴν ὁδὸν καστροιωάννου τὴν ὁδὸν ὁδὸν ἄχρι εἰς τὸ ῥυάκιν μήλτζε χήλφα ἀναβαίνει πρὸς ἄρκτον τὸ ῥυάκιν ῥυάκιν ἄ χρι εἰς τὸ πέραμα τὸ κολουμίον καὶ περνᾶ τὸ ῥυάκιν καὶ πιάνει τὴν χαίτην