Textus Originalis

XXI.

† σίγνον φιλαρέτου ἱερομονάζοντος υἱοῦ νικολάου ἀράβου. † Αἱ ἁπλῶς μετὰ καθαροῦ σηνῃδότος εἰς εὐαγοὺς καὶ ἁγίους ναοὺς γενο μέναι ἀφιερώσαις πολλῶ μᾶλλον αἱ πρὸς τὴν ἁγίαν καὶ καθολικὴν ἁγίαν ἐκ κλησίαν βεβαιοτέραν καὶ ἰσχυροτέραν ἐξουσίαν τὴν ἀσφάλειαν τῆς καθιερώσεως, διὸ δὴ ἄνωθεν τὸ ζωηφόρον τοῦ τιμίου καὶ ζωοποιοῦ σταυροῦ οἰκειοχείρως κα θυπογράψας φιλάρετος ἱερομονάζων τοῦ νικολάου ἀράβου υἱὸς τῆ καλῆ προ θέσει στοιχιούμενος ὁλοψύχω τῆ διανοία καὶ αὐτοπροαιρέτω βουλῆ καὶ θε λήσει, ἀπεντεῦθεν θέλω καὶ καθιερῶ εἰς τὸν πάνσεπτον ναὸν τοῦ ἀρχιεράρχου νικολάου τῆς ἀρχιεπισκοπῆς μεσήνης καὶ πρὸς τὸν περιέποντα καὶ διακυβερ νῶν ταύτην ἀβερνάρδον ἐλέω θεοῦ ἀρχιεπίσκοπον καὶ πρὸς τοὺς μετʼ ἐκεῖνον μέλλοντας διηθήνην τὸν τῆς ἀρχιερατικῆς θρόνον τὸ περιβόλιν σὴν τοῦ ἀμ πέλου καθότι ὑπάρχει περιφραγμένον καὶ περιορίζεται, ἀπὸ μὲν ἀνατολᾶς ἀμ πελὼν τοῦ σεβαστοῦ καὶ στενοπὸν διὰ μέσου ἀπὸ δύσεων ὁ ἀμπελὼν ἐμυ λώττα ἀπὸ δὲ βορίου ὁ ἀμπελὼν ἱερέως βασιλείου καὶ ἐμοῦ ἐξαδέλφου ἐκ δὲ νότου ὁ ἀμπελὼν βασιλάκι καὶ δι μέσου φραγμὸς ἡμέτερος καὶ συγκλύει. τοῦτο