Textus Originalis

— 349 —

ἐκατασκηνώσαμεν ἐν τὸ μοναστήριον τοῦ κυρίου θεοδώρου ἐξαδέλφου ἡμῶν, καὶ ἀποδέξατω ἡμᾶς ἐν τὴν ἁγίαν μονὴν χρόνους τρεῖς μέχρι καὶ τοῦ τέλους ἐκα τέλαθεν, καὶ ἐδιθετω· ἵνα ἤμεν ἐν τῶ ῥιγάτω ἐγὼ νικόλαος ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἵνα γίνεται ἡ ἅπασα ὑπόστασις τοῦ πατρός μου μύρες δύω τὴν μὲν μίαν μώ ραν ἵνα ἀναλαμβάνην τε ἡ ἐκκλησία ἤγουν ὁ ἅγιος παγκράτιος καὶ τὴν ἄλλην μύραν ἐγὼ νικόλαος υἱὸς αὐτοῦ, τούτιν τὴν ὑπόστασιν κληρονομοῦμεν μετὰ τοὺς μοναστηρίου ἀδελφούς. † λύκαστος πρεσβύτερος μάρτυρ ἠπέγραψε. IV. † σίγνον χειρὸς ἀνδρέας υἱοῦ σεργίου μουρούνι ἀναλαμβανόμενος καὶ οἰκιοὐ μενος πᾶσαν ὄχλησιν ἰδίων τε καὶ ξένων. † Ὁ προγραφεὶς ἀνωτέρω ἐγὼ ὁ τὸ σίγνον τοῦ τιμίου καὶ ζωοποιοῦ σταυ ροῦ οἰκειοχείρος ἐγχαράξας ἑκουσία μου βουλῆ καὶ τῆ θελήσει ὁλικῶς καὶ ἐξολοκλήρως φένομε πιπράσκοντε πᾶσαν μου τὴν ἀναμοιρίαν μου τῶν οἰκημά των τῶν καὶ χανουτίων τῶν λαμβανομένων ἐκ τῶν περιελθουσῶν μοι εἰς πα τρικὴν καὶ μητρικὴν κληρονομίαν τὰ ὄντα καὶ διακείμενα εἰς τὸ ἀνοικοδομι θέντα κάστρον πόλεως μεσσήνης εἰς τὴν μεγάλην μαίστεραν ῥώγαν αντικρὺς