Textus Originalis

— 445 —

ῥίαχος ὃς λέγεται τοῦ λύκου τούτου καταρχαμένου πάλιν καὶ μέχρι τῆς ὁδοῦ ἐν ὦ ἡ τοῦ περιορισμοῦ ἐνάρξεως ἐγεγόνυν καὶ συνκλύονται. ἐπὶ τὸ ἔχειν αὐτὰ καὶ ἀπὸ τοῦ νῦν τὴν ἁγίαν μονὴν ἐλευθέρως παντελευθέρως ἐκ παντὸς τέλους καὶ πάσης δουλεύσεως ἡμετέρας, καὶ μὴ ἐπερεαζωμένην ἤ ὀχλουμένην παρά τινος τῶν πρακτώρων ἤ ἀπετειτῶν τῆς ἡμετέρας αὐλῆς καὶ μηδεμὴ παρὰ τινος τῶν ἡμετέρων κωμίτων ἤ βαρουνίων ἤ ἄλλου τινὸς προσώπου, λαβώτα πα ρʼ ἡμῶν ἐξουσίαν ἐπὶ τῆς τοιαύτης διακρατήσεως· ἡ δὲ καὶ ποτέ τις εὑρεθῆ πα ράγων τινὰ ὄχλησιν καὶ ἐπιρείαν τοῖς μοναχοῖς ὑπὲρ τῆς τοιαύτης ἡμῶν δω ραιᾶς ὃς βουλόμενος κἂν ἀφελέσθαί τί ἐξ αὐτῶν, ὁ τιοῦτος ἀνονίτως καὶ ἀνο φελῶς ἐπιχειρῶν οὐ μικρῶς παρʼ ἡμῶν πρὸς ἑαυτὸν τὴν ἀγανάκτισιν ἐπισπά σιται. διὸ πρὸς ἀσφάλιαν τὸ παρὸν σιγιλλιον γραφὲν καὶ τῆ διακήρω βούλλῃ ἡμῶν σφραγισθὲν ἐπεδώθη σοι τῶ τιμιωτάτω καθηγουμένω τῆς αὐτῆς μονῆς κῦρ πανκρατίω καὶ πᾶσι καὶ τοῖς μετέπιτα καταδιαδόχοις· ἡμεῖς δὲ οἱ ἐξου σιασταὶ καὶ οἱ ὀμωταὶ τὴν βασιλικὴν γραφὴν λαβώτες καὶ τὰ δικαιώματα τοῦ καθηγουμένου ἠδιῶτες ἐστεραιώσαμεν τὰ ῥιθέντα χωράφια πρὸς τὸν ῥιθέντα τιμιώτατον καθηγούμενον κῦρ φιλόθεον. καὶ πρὸς τὴν τῶν μελλόντων πίστω σιν ἐστέρχθη τὸ παρὸν καὶ ὑπομνηστικὸν χρήσιμον καὶ ἐπεδώθη αὐτῶ ἐν μην καὶ ἰνδικτιῶνι τοῖς ἀνωτέροις. † χαμούνης ὁ κατὰ τὸν κερὸν ὀμωτὴς μαρτυρῶ. † πέτρος τῆς ῥίτζας ὀμωτὴς μαρτυρῶ. † ἀρκάδιος τοῦ νηκηφόρου ὀμωτὴς μαρτυρῶ. † ego bonus ropertuni tunc temporis iudex testor. † ego martinus militis tunc baiulus testor. † ego andreas de paganota tunc baiulus testor. ἐγράφη δὲ ἐν τῶ ςψλαʹ ἔτι τῆς ἀνωτέρας ἰνδικτιῶνος.