Textus Originalis

— 485 —

τιῶν τοῦ ὑψιλωτάτου ῥιγὸς ῥογερίου καὶ πὲρ μακαρίας κημίσεως τοῦ ὑψι λωτάτου ἡμῶν αὐθέντου καὶ ῥηγὸς γουλιαλμου καὶ τοῦ εὔχεσθαι εἰς τὸν ἀεί ποται καὶ εἰς τὸ διηνεκὲς τοῦ ἁγιωτάτου ἡμῶν αὐθέντου καὶ ὑψιλωτάτου καὶ κραταιοῦ ῥηγὸς γουλιάλμου. ἡμεῖς δὲ κατὰ τὴν κέλευσιν τῶν ἀρχόν των καὶ σεκρετικῶν τοῦ τε κυροῦ ἰωάννου καὶ καίτου βουλκάσιμ ἀπελθόντες ἐπιτοπίως ἐν τῆ χώρα καπίτζης ἐν ὧ ἐστι ὁ τιμιώτατος ναὸς τοῦ σωτῆρος παρόντων μεθ᾽ἡμῶν καὶ ἀπὸ τῶν ἀρχόντων τῆς χώρας ὄντινων τὰ ὀνόματα κατωτέρως διλοθήσονται, ἐπήησαμεν αὐτοὺς διαχωρίσαι χωράφια ζευγαρίου ἑνός καὶ ἀπεδόκαμεν αὐτὰ εἰς τὸν ῥιθέντα ναὸν τοῦ σωτῆρος ἐξ ὧν ἄρχε ται ὁ διαχωρησμὸς αὐτῶν οὕτως· ἄρχεται ἐν πρότη ἀπὸ τὸν δρόμον ἐν ὧ ἄρχεται ὁ ἀγωγὸς τοῦ μύλου ἐξ ὧν κατέρχεται τὸ ὕδωρ καὶ ἀπέρχεται τὰ ἴσα τὸν αὐτὸν δρόμον καὶ ἀποδίδει εἰς τὰ σύνορα τῶν χωραφίων γουλιάλμου ῥομογέρου τρισορέρι καὶ στρέφεται καὶ ἀναβέννη τὰ ἴσα καὶ ἀποδίδει εἰς τὸν μέ γαν δρόμον, κἀκεῖθεν κατέρχεται τὸν αὐτὸν μέγαν δρόμον καὶ ἀποδίδει εἰς τὴν κεφαλὴν τοῦ κείπου γουλιάλμου ῥομογέρου καὶ δέχεται τὴν ὁδὸν ὁδὸν ἀπὸ τὴν κεφαλὴν τοῦ κείπου καὶ ἀπέρχεται τὰ ἴσα ἴσα τὸν δρόμον καὶ ἀπέρχεται καὶ ἀποδίδει ἄχρι τοῦ συνόρου τοῦ χωραφίου γουλιάλμου ῥομογέρου, καὶ ἀπὸ τὸ σύνορον γουλιάλμου ῥομογέρου ἀνέρχεται τὰ ἴσα ἴσα καὶ ἀποδίδει εἰς τὸν μέ γαν δρόμον καὶ ἀνέρχεται, περὶ τὸν αὐτὸν μέγαν δρόμον καὶ ἀποδίδει εἰς τὴν μικρὰν χετάριν ὅπερ ὑπάρχει ἐπάνω τῆς ὀξήας βονοδουνίας, καὶ ἐκεῖθεν κατέρ χεται τὰ ἴσα καὶ ἀποδίδει ἐν ὧ σμίνγνυνται τὰ δύο ῥυάκια καὶ κατέρχεται τοὺς δύο ῥύακας ἄχρι τοῦ ποταμοῦ καὶ δέχεται τὸν ποταμὸν ποταμὸν καὶ ἀπο δίδει εἰς τὸν δρόμον ἐν ὧ ἄρχεται ὁ ἀγωγὸς τοῦ μύλου ὅθεν ἡ ἔναρξις ἐγέ νετο τοῦ διαχωρισμοῦ καὶ συγκλύει· καὶ ἀπετμιήθη ὁ προριθεις συνοριασμὸς τῶν ῥιθέντων χωραφίων παρ᾽ἐμοῦ εὐφημίου καὶ γουλιάλμου μωρίτζη τῆς πε τραλίας καὶ παρὰ τῶν σὺν ἡμίν ὄντων ἀρχόντων καὶ γερόντων καπίτζη τὸν ἀριθμὸν μοδίων δέκα καὶ ἕξ, ὁμήως ἀπεδόκαμεν αὐτοῦ τοῦ νοταρίου πάλδου τοῦ ἔχειν εἰς αὐτὸν τὸν τιμιώτατον ναὸν τοῦ σωτῆρος τὸν κάμπον τοῦ ἀπει χομένου βαλδερίκου χαλκοῦ τοῦ θείου τῆς συμβίου νοταρίου ῥοπάλδου καὶ ὑπάρχει μόδια ζʹ, ὁμοῦ γίνονται ἅπαντα τὰ χωράφια τὰ διθέντα εἰς τὸν τι