Textus Originalis

DE SERMONE DIODOREO. LI

quum sit etiam multo recentioribus ex libris restituta, in libris autem saepe vel pro ἦσαν illata omninoque nusquam fere servata nisi ubi pro ἦσαν habuerunt librarii; cf. p. XXXI. Εἰς etsi constanter [at ἐς 3, 13, 2] dicit Diodorus, ἔσωϑεν tamen habet 2, 16, 10. Quod etiam apud alios omnes, qui εἰς dicunt potius quam ἐς, obtinere dixi ad Thes. Steph. vol. 3, p. 344 B. Ἐλαία scribendum videri ἐλάα dicam in Καίω. Ἐμπί(μ)πλαμαι quum sit ceteris locis omnibus, ἐνεπιμπλῶντο 34, 2, 29 eclogarii esse apparet aut librarii, ut ἐμπιπλᾶσϑαι est in uno (D) 2, 45, 2 et πιμπρᾶται vel in optimo (D) 2, 12, 2. Duplex autem μ fere abolitum in libris et in simplex mutatum, in uno (C) 5, 39, 4, in nonnullis servatum 18, 28, 1, constanter restitui, de quo dixi ad Xen. Cyr. 4, 2, 41 in ed. Ox. Formarum ἐνιαύσιος et ἐνιαυσιαῖος priori sola usus Diodorus alteram saepe accepit ab librariis, a me ubique sublatam. Ἐπίϑεμα 3, 14, 3, scripsi ἐπίϑημα, ut est 5, 30, 4, et εὕρεμα sublatum 5, 5, 3, restituto hic et 17, 44, 1 Ἐϑελοντί et ἐϑελοντὴν invenitur: 1, 67, 9 ἐϑελοντὶ εἰς 11, 84, 4 ἐϑελοντὴν στρατεύειν, 11, 84, 5 ἐϑελοντὶ ἀπογράφεσϑαι, 18, 53, 1 ἐϑελοντὶ ὑπακούοντας, 10, 42, 9 ἐϑελοντὶ στρατιῶται, 18, 51, 5 ἐϑελοντὶ κατήντων. Cum ex 11, 84, 4 appareat Diodorum non abstinuisse a forma ἐϑελοντὴν, sane mirum esset, si ante vocales potissimum (1, 67, 9; 11, 84, 5; 18, 53, 7) scribere maluisset ἐϑελοντί: Kaelker p. 319. — Ac re vera est 1, 67, 9 in CD ἐϑελοντήν et 11, 84, 5 in P(atmensi) ἐϑελοντήν (cf. etiam 32, 4, 2; 38, 12). Ἔγγονος pro ἔκγονος saepe in libris deterioribus; correxi ex D etiam 3, 32, 3.