Textus Originalis

LXX PRAEFATIO.

Σαλπικτὴς pro σαλπιγκτὴς restitui ex libris 3, 37, 3, contra libros 13, 45, 8 (at σαλπικταί P); 13, 71, 6; 13, 99, 1; 15, 87, 2 (σαλπίγγων P); 16, 84, 3; 17, 33, 4; 17, 58, 1; 17, 86, 6; 19, 4, 6; 19, 6, 5; 19, 30, 1; 19, 41, 3; 20, 7, 4; cf. φάρυγα. Σημαίνω: aoristum apud Diodorum habet per η, non per α, quod est interdum in libris, scriptum, ut supra dixi de καϑαίρω. Σφάττω quum sit 3, 18, 5; 19, 8, 5; 37, 19, 4, ἀποσφάζει 11, 48, 3, librarii ἔσφαξον 34, 2, 22, Photii esse apparet, ut ibidem ἅμα τεττάρων pro τέτταρσι, et eclogarii aut librarii ἐγκατέσφαξε 34, 19; 34, 31; σφάζονται 25, 6. Ambiguum 2, 29, 1 ἐπικατασφάξειν, quod est in codice, utrum sit pro -σφάττειν an pro -σφάξειν an pro σφάξαι, ut 20, 72, 1 idem codex Peirescianus ἀποσφάξειν pro ἀποσφάξαι. Cf. ἁρμόττω. Τελέως pro τελείως ab libris suppeditatum 1, 8, 8; 1, 37, 4; 1, 61, 4; 2, 5, 2; 2, 15, 4; 19, 45, 8, et alibi constanter restitui. Τετραπόδοις ζῴοις 2, 42, 1, redarguitur forma recta τετράποσι 20, 18, 3 et τετράπουν 3, 50, 2; ut apud Polybium 4, 75, 7, quod est τῆς τετράποδος λείας redarguit τῆς τετραπόδου λείας 1, 29, 7, quod scripsi τετράποδος, etsi ita peccarunt scriptores novicii, ut Georgius ante Malalam dicens p. 3, 8 τοῖς τετραπόδοις. Τοσοῦτον ante vocales et τοσοῦτο ante consonantes Στενότατος omnes codices 2, 8, 2; στενώτατος 4, 22, 6 et 4, 85, 8 unus D. Συρακόσιος pro Συρακούσιος 1, 34, 2; 4, 23, 4; 5, 4, 2 unus praebet D, 5, 13, 3 unus G, in posterioribus libris plerumque P cum duobus aliis codicibus. Τιϑασσεύω pro τιϑασεύω omnes 3, 35, 5 et 9; 3, 37, 7 et 8.