Textus Originalis

VII 2. 3. 5. 131

ναιτο τῶν ἰδίων, οἱ μὲν ἄλλοι πάντες ἄργυρον ἢ χρυσὸν ἤ τινα τῆς ἄλλης πολυτελείας ἔλαβον, Αἰ- νείας δὲ τὸν πατέρα γεγηρακότα τελέως ἀράμενος ἐπὶ τοὺς ὤμους ἐξήνεγκεν. ἐφ᾿ ᾧ θαυμασθεὶς ὑπὸ 2 5 τῶν Ἑλλήνων ἔλαβεν ἐξουσίαν πάλιν ὃ βούλοιτο τῶν οἴκοθεν ἐκλέξασθαι. ἀνελομένου δὲ αὐτοῦ τὰ 3 ἱερὰ τὰ πατρῷα, πολὺ μᾶλλον ἐπαινεθῆναι συνέβη τὴν ἀρετήν, καὶ παρὰ πολεμίων ἐπισημασίας τυγ- χάνουσαν. ἐφαίνετο γὰρ ὁ ἀνὴρ ἐν τοῖς μεγίστοις 4 10 κινδύνοις πλείστην φροντίδα πεποιημένος τῆς τε πρὸς γονεῖς ὁσιότητος καὶ τῆς πρὸς θεοὺς εὐσεβείας. διόπερ φασὶν αὐτῷ συγχωρηθῆναι μετὰ τῶν ὑπο- λειφθέντων Τρώων ἐκχωρῆσαι τῆς Τρῳάδος μετὰ πάσης ἀσφαλείας καὶ ὅποι βούλεται. [Exc. de virt. 15 et vit. p. 222 V., 546 W.] Age nunc ad alterum harum rerum testem trans- eamus, Diodorum videlicet, qui omnes bibliothecas in unum idemque emporium summatim collegit: si- quidem et Romanorum historiam septimo suo libro 20 his verbis conscribit: Ἔνιοι μὲν οὖν τῶν συγγραφέων πλανηθέντες 5 ὑπέλαβον τοὺς περὶ τὸν ῾Ρωμύλον ἐκ τῆς Αἰνείου θυγατρὸς γεννηθέντας ἐκτικέναι τὴν ῾Ρώμην· τὸ δ᾿ ἀληθὲς οὐχ οὕτως ἔχει, πολλῶν μὲν ἐν τῷ μεταξὺ 25 χρόνῳ τοῦ τ᾿ Αἰνείου καὶ ῾Ρωμύλου γεγονότων βα- σιλέων, ἐκτισμένης δὲ τῆς ῾Ρώμης κατὰ τὸ δεύτερον ἔτος τῆς ἑβδόμης ὀλυμπιάδος· αὕτη γὰρ ἡ κτίσις

8 καὶ παρὰ πολ. Reiske, καίπερ ὑπὸ πολ. cod. 14 ὅποι Krebs, ὅπου cod. 15 septimo] octavo cod. Etschmiadzinius Eusebi