Textus Originalis
— 17 —
καὶ ὀφέλιαν οὐδεμίαν τῆ ψυχῆ ἐπιφέρουσι, εἰ μὶ αὐτὰ διακονίσιεν τίς ἕως τοῦ ζεῖν ἐν τῶ κόσμω παραχωρεῖται εἰς τὴν τῶν πτωχῶν ἢ τῶν θείων καὶ ἁγίων ναῶν ὑπηρεσίαν· διὰ τοι δέον ὠηθεῖς τῆν τῆς ψυχῆς ὀφέλειαν καὶ τοῖς αἰωνίοις ἐμπορεύεσθαι θυσαυροῖς, μᾶλλον ἢ τὰ τοῦ κόσμου πρόσκερα ἐπισυνάγειν ἢ θυσαυ ρίζεσθαι· προσχὼν δὲ πρὸς σὲ τὸν τιμιώτατον ὑποψήφιον ἀρχιεπίσκοπον πόλεος πανόρμου κυρὸν ῥογέριον φεσκὰν ἄνθρωπον ὄντα νουνεχὶ εἰρηνικὸν καὶ ἀτά ρακτον τῶ θεῶ ὑπὲρ πάντα σε δεδόμενον καὶ ὑπὸ τεταγμίας ὀρθοτομοῦντα τὸν λόγον πᾶσι τῆς ἀληθείας κίρικα τῶν τοῦ θεοῦ ἐντολῶν τῶ δὲ ῥιγικῶ κράτει πιστότατον καὶ φηλικτηρμόν εὐχάτωρα καὶ τὰ τῆς σῆς ἁγιωτάτης ἐκκλησίας ἐπιμελῶς καὶ αἰώνιος ἀπὸ καλοῦ πρὸς τὸ κρίττον ἀνακαλούμενα καὶ αὐξανόμενα, ὑπὲρ ψυχικῆς σωτηρίας τοῦ ἐμοῦ πνευματικοῦ πατρὸς καὶ ἀναδόχου μεγάλου ποτὲ κώμιτος σικελίας καὶ καλαβρίας κυρῶ ῥογερίω, οὕτινος εἴη αἰώνια ἡ μνή μη, καὶ ὑπὲρ ἀφέσεως τῶν ἐμῶν ἁμαρτιῶν, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ αὐξήσεως τῆς θεοστέπτου ῥιγικῆς ἐξουσίας καὶ παντὸς τοῦ κράτους αὐτῆς, ἀφιερῶ τῆ βουλῆ καὶ σινέμεσι τοῦ κραταιοῦ ῥιγὸς καὶ ἐμοῦ δεσπότου καὶ ἐντὸς τῶν ζόντων δείδω τῶ ἁγιωτάτω ναῶ τῆς ὑπεραγίας θεοτόκου καὶ ἀειπαρθένου μαρίας τῆς αὐ τῆς ἀρχιεπισκοπῆς πόλεος πανόρμου, καὶ σοι τῶ ῥηθέντι θεοφιλεστάτω ὑποψι φίω αὐτῆς, εἰς ὄνομα καὶ ἐκ μέρους αὐτῆς τῆς ἀρχιεπισκοπῆς αἰωνίως ἄχρι τερ μάτων αἰώνων τὰ συγκεκολλημένα τρία χωρία τὰ λεγόμενα βουργινήσεμ ῥα χαλιὼβ καὶ ῥασγαδὲν τὰ περιελθόντα μοι ἐξ ἡλικρινοῦς συνηδίσεως καὶ καθαρὰς δωρεᾶς παρὰ τοῦ ῥηθέντος ἀειμνήστου πατρός μου καὶ ἀναδόχου ποτὲ κώμιτος ῥογερίου, τὰ ὄντα καὶ διακείμενα ἔσω τῶν διακρατήσεων τοῦ νάρου καὶ ὀλυμ πιάδος τῆς λεγομένης λικάτας, σὺν πάντων τῶν δικαιωμάτων, διακρατήσεων καὶ ὑπογεγραμμένων περιορισμῶν αὐτῶν, ἐμφορῶν σε σωματικῶς ἐξ αὐτῶν, καὶ δι δών σοι γεμοῦσαν καὶ τελείαν ἐξουσίαν ἐπὶ τούτοις τοῦ ἔχειν αὐτά σν καὶ ἡ προρηθεῖσα ἁγιωτάτη σου ἀρχιεπισκοπῆ ἐσσʼ ἀεὶ πρὸς ὑπηρεσίαν καὶ ὑπερο χὴν τῆς τραπέζης σου καὶ τῶν σῶν διαδόχων καὶ κληρικῶν, τοῦ δεσπόζειν καὶ κυριεύειν αὐτὰ ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ εἰς τὸ διηνεκές· ὡς καὶ ἐγὼ τῆ χάριτι τοῦ κρα ταιοῦ καὶ ὑπερλάμπρου κυρίου μου ῥιγὸς ῥογερίω ἡμερονήκτιον ἐδέσποσα, καὶ τῶ κερῶ τῆς ἐξουσίας μου ἐκυρίευσα, τῶν δὲ ἄνω λεχθέντων τριῶν συγκεκολλη-