Textus Originalis

— 19 —

καὶ τοῖς σοῖς διαδόχοις ὑπὲρ τῶν ῥηθέντων ἀφιερωθέντων καὶ δωρηθέντων παρʼ ἐ μοῦ χωρίων, καὶ ὑπόσχωμαι διὰ τούτω τῶ ῥιγικῶ σανδουκίω νομίσματα μ.ʹ εἰ μὶ ταῦτα διεκδικήσω ἀπὸ προσώπου παντὸς κοσμικοῦ καὶ ἐκκλησιαστικοῦ, θέ λων καὶ διὰ τοῦ παρόντος μοῦ σιγιλλίου συνθέττων, ἵνα μηδεὶς οὔτε ἴδιος οὔτε κληρόνομος οὔτε διάδοχος ἐμὸς, ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ εἰς τοὺς ἑξῆς ἅπαντας χρόνους, τολμήσιε ἐν οὐδενὶ τρόπω ἐπίριαν τινὰ ἤ ὄχλησιν ἐπισάγειν τῆ αὐτῆ ἁγιωτάτη ἀρχιεπισκοπῆ ἢ σοί τῶ τιμίω ὑποψηφίω αὐτῆς ὑπὲρ ταύτης τῆς ἐμῆς ἀφιερώσεως ἀφιερωθείσης καὶ δωρηθείσης τῆ ῥηθείσα ἁγιωτάτη ἀρχιε πισκοπῆ καὶ σοί τῶ ὑποψιφίω αὐτῆς· εἰ δέ τίς τολμίσιε ποτὲ ἀπέναντι τούτων προσψαῦσαι τὴν ἀγανάκτησιν τῆς θεοστέπτου κραταιᾶς ἐξουσίας τοῦ ἁγιο τάτου κυροῦ μου ῥιγὸς ῥογερίου καὶ τῶν αὐτοῦ διαδόχων καὶ κληρονόμων στεῤῥῶς ὑποστήσεται καὶ τὴν ἀρὰν τῶν τι κʹ θεοφόρων πατρῶν ὑποκτησά τω ἔχον μέρος μετὰ ἰούδα τοῦ ἰσκαριώτου ὡς παραβάτης τῶν τοῦ θεοῦ ἐν τολῶν καὶ τῶν ῥιγικῶν ἐνταλμάτων· ὅθεν πρὸς περισσωτέραν πίστωσιν καὶ βέβαιαν ἀσφάλειαν αἰώνιαν τῆς αὐτῆς ἀρχιεπισκοπῆς τῆς προρηθείσης πόλεος πανόρμου καὶ σοῦ τοῦ ταύτης ὑποψιφίου κυροῦ ῥογερίω φεσκὰ καὶ τῶν σῶν διαδόχων τὸ παρὸν σιγίλλιον ἐποιήθη σοι παρʼ ἐμοῦ καὶ ἐπεδώθη σοι βουλλωθὲν προστάξη τοῦ ῥιγικοῦ κράτους καὶ συνέμεσι τῆ ἐμῆ διὰ συνήθους μολιβδοβούλ λης ἔτους παρατρέχοντος ἀπὸ κτήσεος κόσμου ςχμθʹ μηνὴ φευρουαρίω ἰνδι κτιῶνος δʹ κρατοῦντος καὶ δεσπόζοντος τῶ ἁγιωτάτω θεοστέπτω εὐσεβοῦς ῥογε ρίου μηγάλω ῥιγὸς καὶ βοιθοῦ τῶν χριστιανῶν εὐτυχῶς· ἀμήν.