Textus Originalis

IV.

† Signum proprie manus hugonis archiepiscopi messanensis. Ἐπειδὴ τὸ θείους ἐγήρειν ναοὺς καὶ οἴκους εἰς προσευχὴν πίστεως ζῆλον καὶ θεῖον ἐνδείκνυται ὄντα, ὧν καὶ κώνστας νοτάριος τὴν ψυχὴν ἐξαυθεῖς εὐκτήριον διεγεῖραι ἐκ βάθρων ἠθέλησε πρὸς τὶ τῶν κτισμάτων αὐτοῦ εἰς τὸ καστέλλιον τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν βασιλείου, καὶ δὴ πρὸς μὲ ἐν τῆ ἁγιο τάτη τῆς μεσήνης ἀρχιεπισκοπῆ προσελθὼν καὶ τὸν λογισμὸν ἐξειπὼν εἰδέως ἔκρινα πραγματείας τοιαύτης στερίσαι τὸν ταύτης φλεγόμενον, ἀλλὰ πρὸς τὸ πρόθυμον τοῦ ἀνδρὸς ἐπιδὼν τόν τε ζῆλον τῆς πίστεως τόν τε πόθον τῶν ψυ χικὸν, καὶ τὸν ναὸν διεγεῖραι καὶ πάντα κατὰ τὸ δοκοῦν αὐτῶ ἐν αὐτῶ ποιῆ σαι προσέταξα· μᾶλον δὲ διὰ τὸ εὐχάριστον φανεῖναι ἡμῖν καὶ πολλὰ σην τρέξαι εἰς ὠφέλειαν τῆς ἁγιοτάτης ἀρχιεπισκοπῆς καὶ πολλὰ δουλεύσας ἡμῖν καὶ πίστιν καὶ ἀγάπην ἐνδεῖξαι ἐν τῶ καιρῶ τῆς στρατηγίδος αὐτοῦ καὶ πάν τοτε ἐκ τοῦ ἰδίου πράγματος θεραπεύσας τὴν ἀρχιεπισκοπὴν, ἀντιμειψάμεθα καὶ ἡμεῖς τὴν ἐλευθερίαν αὐτὸν τοῦ εἰρημένου θείου ναοῦ τοῦ μηδὲν διασίειν ἢ σαλεύειν τινὰ τὸ ὅλως αὐτὸν ἢ ζήτισιν τὴν οἵαν οὖν ἀντεπάγειν προφάσει 38