Textus Originalis

I.

† Καὶ πᾶσαι μὲν αἱ κατὰ θεὸν γινομέναι πράξεις θεάρεστοι καὶ ὠφέλιμοι ἡ δέ γε τῶν ἱερῶν μοναστηρίων ἀνάκτισις καὶ ἡ τῶν ἐρειποθέντων ναῶν ἀνα καίνισις καὶ ἡ πρὸς τοῦτο καταβαλλομένη σπουδὴ τῶν ἄλλων ἁπάντων ψυχω φελεστέρα καθέστηκε, ἐν τούτοις γὰρ πολλὴ μὲν κατʼἀρετὴν προκοπὴ καὶ ἐπί δοσις πολλὴ δὲ ἡ πρὸς θεὸν δοξολογία καὶ ὕμνησις ξένων τε καταγωγὴ καὶ πενή των προμήθεια καὶ ἐπὶ πᾶσιν θεὸς δοξαζόμενος. ταῦτα συνειδῆα ἐγὼ μοριέλλα μοναχὴ καὶ κάθηγουμένη τῆς ἐν μεσσήνη ἐυαγεστάτης μονῆς τῆς ὑπεραγίας δεσποίνης ἡμῶν θεοτόκου πρὸς τοῦτο ἄριγμαι τὸ θεοφιλὲς ἔργον καθὼς δηλω θήσεται ὁπηνίκα ·τῆ τοῦ θεοῦ ἀῤῥήτω προνοία ὁ θεοστεφὴς καὶ φιλόχριστος δε σπότης ἡμῶν ὁ κραταιότατος ῥὴξ εἰς ταύτην τὴν ἁγίαν μονὴν τὴν ἐμὴν ἀνα ξιότητα προεστίσατο, ἀναψηλάφησιν ποιουμένη τῶν τῆς ἐκκλησίας ἐγγράφων δικαιωμάτων εὗρον ἐν αὐτοῖς σιγίλλιον τοῦ μακαρίτου καὶ ἀοιδίμου κόμιτος ῥογερίου ὅπερ ἐποίησε πρὸς τὴν μονὴν τῆς ὑπεραγίας θεοτόκου τοῦ ἀββούτου· ἐνωτησάσης δέ μου περὶ τοῦτο τὰς ἀδελφὰς εἶπων αἱ προήκουσαι τῶ χρόνω καὶ τὸ πρᾶγμα σαφῶς ἐπιστάμεναι ὡς τὸ μὲν μοναστήριον ἐκεῖνον ἦν πάλαι οἰκούμενον ὑπὸ γραικῶν μοναχῶν, τὸ δὲ σιγίλλιον τοῦτο δέδωκε ἡμῖν ἡ μα 44