Textus Originalis

II.

† σίγνον χειρὸς θεοδέτας γαμβρῆ. γεωργίου δεμενίτου. † σίγνον χειρὸς καλῆς θυγατὴρ αὐτῆς. Φένωμαι ἐγὼ ὕ προριθεῖσα θεοδότα σὺν τῆ βουλῆ καὶ θελήσι τοῦ ἐμοῦ τέκ νου ἡ τὰ σίγνα τῶν τιμίων σταυρῶν ἠκίες ἡμῶν χερσὶν καθεπογράψας που λῶντε τὼ ἀμπέλιον ὅπερ ἔχω θεόριθον ἐγὼ ὕ προγραφῆσα θεοδότα παρʼ αὐτοῦ ἀνήρ μου κυρίου λέοντος υἱοῦ γεωργίου δεμεννίτου εἰς τόπον λεγώμε νον ἄστι μεσωιωάννου πλησίον ἀμπελείω ἰωάννου παχοῦ καθὰ καὶ τὸ πρικοσιν βόλιον μὲν δηλῆ ἔστιν δὲ τῶ ἀμπελείω ῥιζία ροεʹ, τοῦτο πεπράκαμεν ἐγὼ ὕ προριθεῖσα θεοδότα σὶν τοῦ ἐμοῦ τέκνου πρὸς σὲ τὸν κύριον γαλτέριον τοῦ ἄ στεως μεσωιωάννου υἱὸν κυρίου γουληέλμου ῥαοὺλ ἧς χρισοῦν ταρία δʹ. ἔχην σε τὼ τιοῦτον ἀμπελείον σι ὁ κύριος γαλτέριε ἀπὸ τὴν σήμερον ἡμέραν τοῦ ποιῆν ἤ τι βούλεται ὅσα ἡ θεΐη νόμοι τοῖς ἠδοίης δεσπόταις πράγτην παρα κελεύουσιν ὡς τὸ κῦρος καὶ τὴν ἐξουσίαν παρʼ ἡμῶν ἠληφρός. ἠ δέ τις φοραθῆ της ἐκ τοῦ καθʼεἰμῶν μέρους ἢ ἄδιος ἢ ἴδιος ἐνωχλός σε εἰς τὸ τιοῦτων ἀμ πέλειον στέκημεν καὶ διεκδηκᾶν σε ἠ δὲ καὶ μεταμέλει γινόμεθα ζημιοῦσθαι