Textus Originalis

— 415 —

ματθαῖος ἅμα τῆ ἐμοῦ συνενμῶ κύρα δωμάλδα ὁδιγιθεὶς κἀγὼ ἐν θεῶ καὶ ἁ γίοις καὶ κατανύξεως καὶ ψυχηκῆς τῆς ἐμῆς σωτηρίας ψυχῆς δέδωκα δὲ τὸν ἅγιον φιλίππον δεμέννον τὴν ἁγίαν ἀναστασίαν ἐκ τὴν ἐμὴν διακράτησιν ἀμηστράτου ἵνα πάντοτε καὶ ἀεὶ ἔχην αὐτὴν ἀκωλήτως καὶ ἄνευ ἐπιρίας ἔξε ται τῶν ἐμῶν τέκνων καὶ ἰδίων καὶ παντὸς ἀνθρώπου ὡς καθὰ τὰ σεινωόρια καὶ τὰ τερμώνια ἔστησαν κἀγὼ αὐτός μου ἤδια μου βουλῆ καὶ προερέσοι, λέγω δὶ τῶν διαχωρισμὼ τοῦ τόπου. ἀπὸ τὴν θάλασσαν καὶ ἀναβέννη τῶ ῥουάκην τοῦ χάνδακα ἐλχάνες καὶ ἀποδίδι ἄνου ὅθεν χήννουν τὰ ὕδατα ἐκ τὴν ἐκκλη σίαν ὁ λάγκως τοῦ τζήρου καὶ ἔρχεται ἡ ἐμέτι ἄχρι τοῦ βουννημέρη καὶ ἀπʼἐκῆ ἀποδίδι ἄχρι τῆς ἀρίας καὶ καταβέννει ἄχρι πάλιν τῆς θαλάσσης ὅπου ἔστιν τὸ ξύλον στημένον· ταύτην τὴν ἁγίαν ἀναστασίαν σὶν τῶν περιωρισμῶν τῆς χώρας στέργω καὶ ἐμμένω αὐτὸν ἐκ τὸν θεὸν καὶ ἐχ τὸν ἅγιον φιλίππον διʼαὐ τῆς ἐμῆς σωτηρίας καὶ τοῦ ἐμοῦ ἀδελφοῦ κῦρ χοῦ καὶ τῶν ἐμῶν γωνέων καὶ ἰδίων· ἡ τις δὲ φανῆ ἐναντιόνων τὸ τοιοῦτον ἀγαθὸν ἔστω ἀνάθεμα παρὰ πατρὸς καὶ υἱοῦ καὶ ἁγίου πνεύματος. ἐπὶ δὲ πρὸς περισσωτέραν καὶ ἀσφάλιαν καὶ βεβέαν πίστωσιν καὶ ἀσφαλὶν βεβέωσιν σφραγίσας καὶ βούλλῃ τῆ διαχύρω καὶ συνήθῃ μου βούλλῃ ἐτηρίθη παρʼἐμοῦ ματθαίου κατενώπιον πα ρευρεθέντων μαρτύρων † οὔχος δεμιλλεροὺν μάρτυρ † καὶ ὁ γωσφρὲ δίσης μάρτυρ. ῥανάβδος δελατζαλλα μάρτυρ. ὁ ῥάος ὁ βουῤῥονέρις μάρτυρ. ὁ ῥενάρ δος ὁ συνεσκάλκος μάρτυρ. μανφρὲς ῥάπτης μάρτυρ. ὁ τριγκώγτος μάρτυρ. † πέτρος νοτάριος γέρων μάρτυρ. λέων κοντάριος μάρτυρ. λέων ῥάχηλ μάρ τυρ. παγκάλλος νοτάριος μάρτυρ. καλίκυρης πρεσβύτερος μάρτυρ. λέων πρε σβύτερος μάρτυρ. μαλακιάνος πρεσβύτερος μάρτυρ. πέτρος πρεσβύτερος μάρ τυρ. κωνσταντίνος λαρδίτρης. νικόλαος βισητούνης. ἐγράφη διὰ χειρὸς κων σταντίνου νοταρίου.