Textus Originalis

XVIII. † Γουλιέλμος ἐν θεοῦ ἐλαίου ἀρχιεπίσκοπος δραήνας δὲ καὶ μεσσίνης, τὸν μάρτιον μῆνα εἰς τὰς ιηʹ τῆς ἰνδικτιῶνος γʹ ἤλθασιν πρὸς μὲ οἱ ἄνθρωποι τῶν ἀχάρων ὄντως κἀμοῦ ἐκεῖσε πρὸς τὸ ἤδιν τὴν ἐμὴν χώραν ἀνακαλοῦντα ὁ νικόλαος, ὁ βρίγγιλος καὶ νικότας καλιωνὰς καὶ θεόδωρος υἱὸς νικολάου κονδο γαλάτη, ὅτι οἱ μοναχοὶ τοῦ ἁγίου φιλήππου τοῦ δεμέννων ἐποίκασιν ἅπαξ τὸ χόρτον εἰς τὸ κάστρον. τοῦτω δὲ κἀμοῦ ἀκούσαντος ἐσυνάθρησα ἅπαντας τοὺς καλοὺς ἀνθρώπους τῆς ἐμῆς χώρας χάρων οἱερεῖς καὶ ται λαϊκοὺς τὸν πρεύτε φιλιππον καὶ πρεύτε βασίλιον καὶ πέτρον βισκιώμιν καὶ λεόπαρδον ξεροζάντην καὶ νικόλαον ῥάκαν καὶ θεόδωρος καμνάκος καὶ σέργιν ψεμάτζην καὶ πέτρον τρομάρχον καὶ νικόλαον ῥόνδιον καὶ νικόλαον κονδογαλάτην καὶ γεόργιον νο γάριτον καὶ ἀνδρέαν λίξὰλ καὶ τοὺς ἄλλους ἑτέρους καλοὺς ἀνθρώπους τῆς χώρας, καὶ ἐρώτησα αὐτοὺς διὰ ποῖον πρᾶγμαν ἐπικρατοῦσι οἱ μοναχοὶ τὴν χώραν, καὶ ἀπεκρίθησαν ἅπαντες λέγοντες, εἰμῆς ἁγιώτατε ἡμῶν αὐθέντα ἀ φηερώσαμεν τὰ χωράφια εἰς τὴν μονὴν τοῦ ἁγίου φιλίππου διωτί τηνες τῶν ἡμῶν ἀδελφῶν ὑπήρχασιν πνευματησμένοι καὶ παραιντίκα ὅτι ἐγένετο μονα χὸς ἐθεραπεύετο καὶ ἄλλοι καθομολογημένοι ἀπομικρήθησαν ἵνα γίνονται μο