Textus Originalis

— 421 —

διάπρασιν μὴ ἠσακουέτω ἀλλʼἵνα ζημιοῦτο ἠς τὸ δεσποτικὸν σαγκέλλην νο μίσματα λςʹ, ἠθʼοὕτω στέργιν καὶ ἐμμένην ἡ παροῦσα διάπρασις καθὰ ἀνωτέρως ἔφιμεν. ἔστιν δὲ καὶ ὁ ἐνοργασμὸς τοῦ τιούτο χωραφίου ἐκ τὸ ἀνατολυκὸν μέρος ὅς κατέρχετε ἡ ὁδὸς καὶ ἐκ τὸ ἄνο μέρος φιλίππου λανβαρδίου καὶ ἠς τὸ ἐπηκάτο μέρος οἱ παῖδες συμεὼν τοῦ καττὴ καὶ ἠς τὸ δυσικὸν αὐτὸς ἀγο ραστὴς καὶ λέων ὁ κουσεντίνος. τοῦτο δὲ γέγονεν κατενόπηον τῶν . . . . εὑ ρεθέντων ποιηστῶν μαρτύρων. † ἠλήας υἱὸς θεοδήκι μάρτυρ ὑπέγραψα. † γεόργιος υἱὸς κώνστας καῤῥηκάτου ὑπέγραψα. † μαίστωρ βασίλειος καῤῥηκάτος μάρτυρ ὑπέγραψα. ἐγράφη ἐν τὸ ἔτος ςχοεʹ ἰνδικτιῶνος αʹ. XXI. † Margarita dei gratia regina mater domini regis. veniet at nos abbas sancti philippi de sancto marco quemdam de fratribus ecclesie at nos panormum transmisit cum sigillo quod ipsa ecclesia habet statum a co mite rogerio qui eam condidit continens homines eiusdem ecclesie libe ros esse ab omni in angaria atque servicio : significavit autem nobis quod baiuli sancti marcii et maniachii et eorum comunitas hominibus et ca salibus eius molestiis inferunt : recipientes autem sigillum vidimus con firmatum a glorioso rege rogerio beate memorie, quapropter concessimus et confirmavimus quicquid in ipso continebatur. precepimus igitur fir miter tibi ut baiulis maniachii et sancti marci et comuni populo preci