Textus Originalis

— 423 —

ρας μανιακίου. διά τε τοῦτο προστάττωμέν σαι πάνυ στεῤῥῶς ἵνα ἀπὸ τοῦ νῦν μίτε τοῖς ἀνθρώποις μήτε τὰς χώρας τῆς ῥηθείσης ἐκκλησίας ὅσας ἐδέσποσεν καὶ δεσπόσει εἰς τε τοὺς ἀνθρώπους καὶ εἰς τὴν χώραν ἐνάντιον οὐδʼὅλως ποιη θήσεται, καὶ ἀπὸ ταὶ ἀγγαρίας καὶ ἀπό τε ξύλων τῶν μασκαλων καὶ ἀπὸ ἀνορθώσεως τειχείων καὶ κτισμάτων καὶ ἀπὸ δουλεύσεως κατούνας καὶ ἀγγα ρίας καὶ ἀπὸ ..λέψεως θαλάσσης καὶ ἀπὸ καταχρίσεως· τῶν ἀνθρώπων καὶ ἀπὸ δεκάτης καὶ ἐρβατικοῦ τῆς ἁγίας μονῆς καὶ τῶν ἀνθρώπων αὐτῆς προβάτων καὶ χοιριδείων καὶ ἀνθρώπους οὕς ἐπικρατήση ἡ ἁγία ἐκκλησία ἄχρι ἀεί ποτε, καὶ ἀπὸ πάσης βοηθείας ἀνεπάφους παραχωρήσιται ὡς καὶ τὸ σιγιλλιον τὸ χρυσοβύλλιον δειλῆ· τὸν δὲ κατατολμῶντα παρακροῦσαι τὸ ἡμέτερον σιγίλλιον οὐ μικρὰν ὑποστήσεται τὴν παρʼἡμῶν ἀγανάκτισιν. τῆ δὲ συνήθῃ διαχήρω ἡ μῶν βούλλη σφραγισθὲν ἐπαιδώθη τῆ ἁγία μονῆ καὶ τῶ ἄνω δειλωθέντι κα θηγουμένω καὶ τοῖς μετʼαὐτοῦ διαδόχοις καὶ μοναχοῖς μηνὶ καὶ ἰνδικτιῶνι τῆς ἄνω γεγραμμένης ἐν ἔτι ςχπʹ. XXII. Ἐν ὀνόματι τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος τῆς ὑπερ φώτου καὶ ἀσυγχύτου τριάδος ἀμήν. · Τὸν ἰούνιον μῆνα τῆς ἰνδικτιῶνος ιεʹ τού ςʹ καὶ χ4ʹ ἔτους, ἀνελαβα ἐγὼ ἡ αὐθέντρια χώρας νάσου κυρία βηατρίκια διὰ χειρὸς τῶν μεγαλων κριτῶν κυρίω