Textus Originalis

— 424 —

ῥολανδίου καὶ κυρίου φιλίππου εὑφήμη τὴν γραφὴν τὴν δεσποτικὴν τοῦ κρα ταιοῦ καὶ ἁγίου αὐθέντου ἡμῶν καὶ μεγαλου ῥηγὸς γουλιέλμου, τὴν ἅπερ ἐκώ μησές σοι ὁ ἁγιώτατος καθηγούμενος τῆς ὁσίας μονῆς τοῦ ἁγίου φιλίππου δεμέννων κῦρ παγκράτιος, δειλοῦσαν τοιῶδε διὰ τὴν ἀρπαγὴν τοῦ ὄρους ὅπερ εἶχεν ἡ ἁγία μονὴ ἡ ἀνωτέρω λεχθῆσα τοῦ ἁγίου φιλίππου ἐντῶς τῆς ἡμε τέρας διακρατήσεως, ὅπερ εἶσαν ἁρπάξαντες οἱ προὺ ἐμοῦ αὐθέντες καὶ ἐγὼ αὐ τή μου ἀδίκως καὶ πλεονεκτικῶς ἀπὸ τούτοις ἐπεκράτεισα· προστάσσοντάν με οὕτος τὸ κραταιὸν πρόσταγμα τῆς θεοφυλάκτου κόρτης, ἵνα καθῶς ὁ ἀείμνη στος καὶ ἐν μακαρία τῆ λήξη ὁ ἡμέτερος αὐθέντης κόμης ῥογέριος ὑπὸ μολυβ δοβούλλης ἐν τῆ ὁσία μονῆ τοῦ ἁγίου φιλίππου ἐξέδωτω τὸ ὄρους οὗτος ἐάσω αὐτὼ ἀνενόχλήτως εἰς τὴν ῥηθῆσαν ἁγίαν μονήν, καὶ καθὼς πάλιν μετέπιτα ἔστερξεν τὸ προγραφὲν ὄρος ἐν τῆ αὐτῆ εὐαγεστάτη μονῆ ὁ ἀείμνηστος καὶ τῆ ἐν μακαρία τῆ λήξη ὁ ἐξ αὑτοῦ φυὲν καὶ αὐθέντης ἡμῶν ὁ ῥηγὸς ῥογέριος. τοῦτω ἠδοῦσα ἐγὼ ὅτι ὑπὸ δύων σιγιλλίων δεσποτηκῶν ὑπάρχει τὸ ὄρος δε δωρημένων ἐν τῇ ἀνωτέρα ἁγία μονῆ, καὶ ἐγὼ ἐμαυτὴν εἰς νοῦν ἔθεσα καὶ οἶδα ὅτι ἄδικον ἐποίησαν καὶ ὅσοι ἐμοῦ αὐθέντες μου καὶ ἐγὼ ἔστρεψα ἐμαυ τήν μου εἰς τὴν ἁγίαν ἐκκλησίαν καὶ ἔστρεψά τὸ προλεχθὲν ὄρος καὶ ἔστερξα αὐτὼ ἐν τῇ ὁσία μονῆ τοῦ ὁσίου φιλίππου καθὰ καὶ τὰ δεσποτηκὰ σιγιλλημ διαγωρέβουσιν σὺμ πάσης τῆς οὔσης ἐν αὐτῶ συνόροις. ἕτεραν δὲ πάλιν δωρεὰν καὶ ἐγὼ ἐμαυτὴ ἐδωρισάμην τἵ ἁγία μονῆ τοῦ ἁγίου φιλίππου καὶ ἀμφιέρωσα ἐν τῶ αὐτῶ πανσέπτου ναῶ τὴν ἡμετέραν κολτούραν τὴν οὖσαν ἐν τόπω λε γομένω ἅγιον θαλλελέον, ἔστιν δὲ ἡ πωσώτης αὐτῆς γουμαρίων ὀκτῶ· καὶ ταύτην ἔστερξα ἐν τῇ ἀνωτέρᾳ ἁγία μονῆ ὑπὲρ ψυχηκῆς ἕνεκα σωτηρίας τοῦ ἐμοῦ συνεύκου καὶ μακαριωτάτου κυρίω συμαιὼν καὶ οἴστατα πάντων ὑπὲρ ψυ χηκῆς σωτηρίας μου τοῦ ἀναφέρεσθαί με ἔν τε τοῖς ἱεροῖς καὶ ἁγίοις δυπτύ χοις ὑμῶν· ὑπάρχει τὸ ῥηθὲν χωράφιον εἰς τὸ σύνορον τὸ ὑμέτερον τοῦ ἁγίου φιλίππου ἀποκάτω τῆς μεσάσης ὁδοῦ καὶ κατέρχεται εἰς τὴν θάλατταν. καὶ ταῦτα πάντα ἔστερξα ἐν τῇ ῥηθήσα ἁγία μονῆ τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν φι λίππου καὶ πρὸς σὲ τὸν εὐλαβέστατον καθηγούμενον κῦριν παγκράτιον καὶ πρὸς τοὺς μετέπητα ἐγχειριζωμένους διαδόχους σου, καὶ εἴ τις φοραθῆ ποται καιρῶ