Textus Originalis
— 428 —
κόμητος ῥωγερίω καὶ ἕτερον τοῦ μακαριωτάτου ῥηγὸς ῥωγερίω κʼαὐθέντου ἡμῶν, τὰ ἅπερ ἐδήλουσαν τὸ ὄρος καὶ τὰ χωράφια τοῦ ἁγίου θαλλελέου εἶ ναι τοῦ ἁγίου φιλιππου, καὶ μετὰ δύο καλῶν ἀνθρώπων ἀπεστείλαμεν αὐτὰ πρὸς αὐτήν. καὶ δεξαμένη καὶ ἀναγνοῦσα καὶ ἐνωτισθεῖσα τὸ ἀληθὲς ἀπελο γήσατο λέγουσα, ἐγὼ ἄγνωῦσα ἐποίησα ὅπερ ἐποίησα καὶ ἐπεκράτησα τὰ πράγ ματα τοῦ ἁγίου φιλιππου ἀδίκως καὶ πλεονεκτηκῶς ὡς δοκοῦσα ὅτι ἐμὰ εἰσιν, λοιπὸν ἀφʼοὗ γνωρίζω τὴν ἀλήθειαν παρακαλῶ τὸν μέγαν κριτὴν καὶ τοὺς λιποὺς ἄρχοντας καὶ καλοὺς ἀνθρώπους τοῦ κατελθῆναι ἐπιτοπήως καὶ δια χωρῆσαι καὶ ἀποδοῦναι τὰ πράγματα πρὸς τὴν ἁγίαν μονὴν τοῦ ἁγίου καὶ θαυματουργοῦ φιλιππου ἄχρι τοῦ βραχυτάτου ὡς καθὰ καὶ τὰ αὐθεντηκὰ αὐ τῆς σιγίλλια δήλουσιν. ἡμεῖς δὲ ταῦτα ἀκούσαντες καὶ τῆς παρακλήσεως αὐ τῆς ὑπήξαντες τοὺς ἄρχοντας καὶ καλοὺς ἀνθρώπους μεθʼ ἡμῶν συγκαλέσαντες τοὺς ἀπὸ τῆς χώρας νάσου καὶ φιταλίας καὶ μύρτου καὶ τοῦ ἁγίου μάρκου σὺν ἡμῖν καὶ ὁ εὐλαβέστατος καθηγούμενος καὶ μετʼ αὐτοῦ ἕτεροι πλεῖστοι, καὶ καταλαβόντες τὸν τύπον τοῦ ἁγίου θαλλελέου συνοίδαμεν βαλεῖν ἀπὸ τῶν καλῶν ἀνθρώπων χώρας νάσου ὠμόσαι εἰς τὰ ἄχραντα εὐαγγέλια τοῦ δια χωρῆσαι τὰ σύνορα τοῦ ἁγίου θαλλελέου χωρὶς δόλου καὶ κακῆς τέχνης. ἡ κυρᾶ βεατρίκια ἀπέστειλεν ἐκ τοῦ μέρος αὐτῆς τὸν κῦριν ὥτον τὸν καβαλλάριν καὶ ἱερέαν πέτρον ἔχγνον καὶ πέτρον γριπάριν καὶ φιλάδελφον καφήριν οὖσ περ· καὶ ὁρίσαμεν τοῦ ὠμῶσαι καὶ ὑπόδειξαι ἡμίν τὰ σύνορα, αὐτοὶ δὲ οὐκ ἤθελων ὠμῶσαι λέγοντες ἡμεῖς ἀπεσταλμένοί ἐσμεν οὐχὶ δὲ ἤλθωμεν τοῦ ὠμῶσαι, ὅθεν ποίνην ἐπεφέραμεν αὐτοῖς ἐκ τοῦ μέρους τοῦ κραταιοῦ καὶ αὐ θέντου ἡμῶν μεγάλου ῥηγὸς· καὶ πτωηθέντες ἐκ τούτου εἰσήκουσαν ἡμίν τοῦ ὠμῶσαι, καὶ ὠμόσαντες ὅ τε ἱερεὺς πέτρος ἔχγνος καὶ φιλάδελφος καφηρὴς καὶ πέτρος γριπάρις ἐνώπιον τῶν ἀρχόντων καὶ καλῶν ἀνθρώπων ἐξηλύθωμεν εἰς τὸ διαχωρισμὸν καὶ ἐπὶ χεῖρας λαβόντες τὸ δεσποτηκὸν σιγίλλιον ἠρξά μεθα συνοριάζειν οὕτως· ὡς ἐξέρχεται ἡ μέσα στράτα τοῦ κάμπου ἄχρι τοῦ ἀλωνίου τοῦ δοφρὴ καὶ ἀναβαίνει ἄχρι τοῦ ῥύακος τοῦ κατὰ ἀνατολὰς τοῦ ἁγίου θαλλελέου καὶ ὑποστρέφει τὸ ἄκρον τοῦ ὄρους ἕως τοῦ ῥύακος τοῦ κρι τικοῦ, κἀκεῖθεν ἀναβαίνει ὁ ῥύαξ τοῦ κριτικοῦ καὶ τὸ ὕδωρ ἕως τοῦ μαύρου