Textus Originalis
— 454 —
πιδὰ τὸ μετόχιον τοῦ ἁγίου φιλίππου, καὶ ἐπὶ χεῖρας ἐγὼ λαβὼν τὸ σιγίλλιον τοῦ μακαρίου κώμιτος ῥωγερίου ὅ ἦν ποιήσας τῆ αὐτῆ μονῆ ἠρξάμεθα μετὰ τῶν γερόντων καὶ καλῶν ἀνθρώπων καὶ τοῦ σιγιλλίου συνωριάζειν οὕτως· ὡς ἀνέρχεται τὸ παλαιὸν κτίσμα τοῦ ἁγίου γεωργίου ἐκ τοῦ δυσικοῦ μέρους τὸ ξυρορύακον ἄχρι τοῦ λίθου ὅς ἐστι μέσον τοῦ αὐτοῦ ῥύακος καὶ ἡ μεγάλη ὁδὸς καὶ εἰς τὸν ἕτερον λίθον ὅς ἐστιν ἐπάνω τῆς ὁδοῦ καὶ ἡ χέτη χέτη τὰ ἴσα καὶ εἰς τὰ ἐπιλεγόμενα ψιλὰ ἤγουν γυμνά, κἀκεῖθεν ἕως εἰς τὰ κεφαλώματα τοῦ ῥύακος τῶν βουττίων καὶ ὡς κατέρχεται ὁ ῥύαξ ἕως τοῦ ποταμοῦ τοῦ ὑακίνσου καὶ κατέρχεται ὁ ποταμὸς ἕως τοῦ ξηρορύακος ἐν ὧ καὶ ἡ ἔναρξις, ἐν αὐτῶ δὲ τῶ σγνοριασμῶ προσετάξαμεν σταυρωθῆναι λίθους καὶ δένδρη εἰς μνημόσυνον τῆς τοιαύτης πράξεως. συνακόλουθα ἀπήλθαμεν εἰς τὸ κράτος τῆς ἁγίας μαρίνας μετὰ γερόντων καὶ καλῶν ἀνθρώπων τῶν γινωσκόντων τὰ σύνορα, καὶ μετὰ τοῦ δικαιώματος ὅπερ ἔχει ἡ μονὴ περὶ τοῦ αὐτοῦ κράτους ἠρξάμεθα συνωριάζειν οὕτως τὰ χωράφια καὶ τὸ ὀν ὄρος· ἐκ μὲν ἀνατολὰς ὁ ποταμὸς τοῦ ὑακύνσου καὶ ἡ πλάκα ἡ μεγάλη ἡ οὖσα εἰς τὸ χεῖλος τοῦ ποταμοῦ ὑποκάτω τῆς ἁγίας μαρίνας καὶ ἐκεῖθεν ἀνέρχεται ἡ χέτη ἡ ὑπάρχουσα εἰς τὸ νότιον μέρος τῆς ἁγίας μαρήνας ἕως εἰς τὰ μέγαλα λιθάρια, κἀκεῖθεν τραχλᾶ εἰς τὴν πριωνίαν κἀκεῖθεν εἰς τὰ ἕτερα λιθάρια τὰ μέγαλα καὶ ἀπ᾽ἐκεῖθεν εἰς τὸν σωρὸν τῶν λιθαρίων καὶ ἐκεῖθεν εἰς τὴν χέτην τὸν μέγαν κἀκεῖθεν τὴν χέτην χέτην ἕως εἰς τὸ μονοπάτην τὸ ἐρχόμενον ἐκ τὸν ἅγιον μάρκον, καὶ διέρχεται ἐκ τοῦ βαρέλλου καὶ ἐκ τὰ χοιρομάνδρια τοῦ ἁγίου φιλίππου καὶ κατέρχεται εἰς τὸν ποταμὸν εἰς τὴν πέρασιν τοῦ μύλου τοῦ ἀγραππιδὰ καὶ κατέρχεται τὸν ποταμὸν ποταμὸν ἄχρι τῆς πλάκος τῆς οὔσης εἰς τὸ χεῖλος τοῦ ποταμοῦ ὅθεν ἡ ἔναρξις καὶ οὕτως συγκλείει. ταῦτα πάντα τὰ πραχθέντα ὡς δεδήλωται καὶ προεγράφησαν ἐγὼ φίλιππος τοῦ εὐφήμη καὶ βασιλικὸς μαΐστροφορεστέριος σωματικῶς περιεπάτησα μετὰ καὶ ἑτέρων πολλῶν καλῶν ἀνθρώπων τὰ σύνορα τῶν ῥηθέντων τριῶν μετοχίων τοῦ μοναστηρίου τοῦ ἁγίου φιλίππου τῶν δεμέννων, καὶ ἐπροσετάξαμεν καὶ ἐν τοῖς τρισὶ μετοχίοις σταυρωθῆναι λίθους καὶ δένδρη εἰς μνημόσυνον τῆς ὅλης ἀναγραφήσης πράξεως καὶ εἰς ἀποτροπὴν καὶ τελείαν σιωπὴν τῶν θελόντων πειρᾶσαι