Textus Originalis

— 459 —

πισκόπου μεσήνης προκουράτωρ ἐν τῆ βαθεία δεμέννων διὰ τοῦ παρόντος ἐγγράφου ὁμολογῶ καὶ γνωστὸν ποιῶ πᾶσι τοῖς αὐτῶ ἐντυγχάνουσιν· ὅτι κατὰ τὴν πρὸς μὲ γεγουίαν κέλευσιν τοῦ ῥηθέντος κυρίου ἀρχιεπισκόπου διερζόμενος τὰ τῆς μεγαλης ἐκκλησίας ὀροθέσια χάριν ἀναζητήσεως τῶν αὐτῆς ὑποστατικῶν πραγμάτων κατήντησα καὶ εἰς χώραν ἁγίου μάρκου ἐν ἧ πολλὰ ὑποστατικὰ τῆ ῥηθήσει ἐκκλησία ἀνήκοντά εἰσι· βουλόμενος αὐτὰ ἀναζητῆσαι ἐγνώσθη μοι παρά τινων ὅτι τὸ χωράφιον ὅπου ἐστὶν ἐν τῆ διακρατήσει χώρας ἁγίου μάρκου εἰς τόπον λεγόμενον σκλέσαις ὅπερ ἱερεὺς ἰωάννης σκήβδος κάτοικος τῆς αὐτῆς χώρας ἐφύτευσεν ἀμπελον ὑπῆρχεν ἀπὸ τῶν ἀπορίων χωραφίων τοῦ ποτε κοτθούνη ἀνθρώπου τοῦ ῥηθέντος κυρίου ἀρχιεπισκόπου, τούτου χάριν προσεικει τῶ ῥηθέντι κυριω ἀρχιεπισκόπω δικαίω τῆς ῥηθήσης μεγαλης ἐκκλησίας μεσήνης. ταῦτα δὲ ἐγὼ ὁ ἀναγραφεὶς προκουράτωρ ἀκηκοὼς καὶ τὸν ῥηθέντα ἱερέαν ἰωάννην σκήβδον παρασταθῆναι ποιήσας ἐνώπιόν μου καὶ ἐρωτήσας αὐτὸν ποίω δικαίω ἐφύτευσεν τὸ ῥηθὲν χωράφιον ἀμπελίον ἀποκριθεὶς εἶπεν, ὅτι τὸ ῥηθὲν χωράφιον τὸ ὄντα εἰς τόπον λεγόμενον σκλέσαις ὅπερ ἐγὼ ἐφήτευσα ἀμπελιον ἐπικρατῶ περιοχῆ καὶ ἀσφαλεία τῶν ἐμῶν ἐγγράφων καὶ προσείκει μοι ἐξ ἀγορασίας ἀπὸ τοὺς πατέρων βασιλείου καὶ νικολάου υἱῶν τοῦ ποτε φιλίππου πούρτζικα κατοίκων τῆς ῥηθήσης χώρας ἁγίου μάρκου· καὶ δὲ τοῦ αὐτοῦ ἱερέως ἰωάννου σκήβδου τὰ ῥηθέντα ἔγγραφα ἐνώπιόν μου προσφέροντος καὶ λεπτομερῶς τὰ αὐτὰ ἔγγραφα ἀναπτῆξαι ποιήσας εἶδα αὐτὰ ἀπαραλλάκτως δηλεῖν καθὼς ὁ αὐτὸς ἱερεὺς εἶπεν οὐχ ἐλάττον δὲ τὴν ἀλήθειαν. περὶ τούτου βελτίον μαθεῖν βουλόμενος πρὸς ἀκριβῆ ἐξέτασιν καὶ ἔρευναν, ἐκ τοῦτο ἐμαυτὼν ἀπελθὸν ἀσχολάζειν ἐν ἑτέραις δουλείαις τοῦ ῥηθέντος κυρίου ἀρχιεπισκόπου καὶ μὴ δυνάμενος σωματικῶς τῆ αὐτῆ ἐξετάσει παρεῖναι, ἐμπιστεύομενος τῆ πίστει τοῦ εὐλαβεστάτου ἀνδρὸς ἱερέως ἰωάννου τοῦ πολυκάρπου πρωτοπαπᾶ βαθείας δεμέννων αὐτῶ τὴν αὐτὴν ἐξέτασιν ἔνθεν ποιῆσαι ἀνάθεσα καὶ πρὸς μὲ ἐγγράφως τὴν αὐτὴν ἐξέτασιν ἀποστεῖλαι ἐκελευσα· αὐτὸς δὲ ὁ ῥηθεὶς ἱερεὺς ἰωάννης πολύκαρπος κατὰ τὴν ἐμὴν κέλευσιν λεπτομερῶς διὰ τῶν ἀνθρώπων καὶ ἱερέων χώρας ἁγίου μάρκου ἐκ τούτου ποιήσας ἐξέτασιν, αὐτὴν ἐγγράφως πρὸς μὲ ἀπέστειλεν κατὰ τὸ κελευσθὲν αὐτῶ, ἥν ἐξέτασιν ἐπὶ χεῖ-

— 479 —

ثابت واخوه ابو الحسين اولاد هاشم حسين الاشقر بن منياج θέπιτ καὶ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ζουλχουσείν υἱοὶ χέσημ χουσείν ἐπιν λέσκαρ ἐπιν μανιάτζ مخلوف الوكيل اولاد علجون بن عبد الرحمن μουχλοὺφ ἐλουακήλ οἱ παῖδες ἀλτζοὺν ἐπιν ἀβδεῤῥαχμὲν الجملة ماية وثمانية وثمانين اسما ὁμοῦ ἄνδρες ῥπηʹ. واحضروا ايضا جريدة مكتوبة بالاطيني من قبل اللغون والرهبان متاع دير صنت انجلوا بمليطو فيها ذكر صنت قزمان والرجال اللذين كانوا لهم فيه والرجال اللذين كانوا لهم بصخرة الحرير وقلعة الصراط وبدلهم منهم الديوان المعمور واعطم لهم عوضا عنهم بقلورية وسلموا ها ولا لكنيسة جفلودى برباعهم ومواشيهم ورضيا الكنيسية مهیب بن عبد الكريم نقولة نموثاتى μουχήπ ἐπιν ἀβδελκερήμ νικόλαος νομοθέτης مخلوف بن عبد الكريم يوسف بن ينار μουχλοὺφ ἐπιν ἀβδελκερήμ ἰωσὴφ υἱὸς γεννά شموال بن عيسى اخو عبد الكريم نقولة بن لاو σεμουὲλ ἐπιν ἴσε ἀδελφὸς ἀβδελκερήμ νικόλαος υἱὸς λέοντος موسى بن علي فيليب بن بو السيد μούσες ἀδελφὸς ἄλη φίλιππος υἱὸς βουσσίτ حسن بن موسی فيليب بن قلجوري χάσεν ἐπεν μούσε φίλιππος υἱὸς καλοκύρου علی بن موسی عبد الكريم بن عيسى ἄλη ἐπιν μούσε ἀβδελεκερὴμ ἐπιν ἴσε حسن بن حمود وأخوه عمر بن عبد الكريم χάσεν ἐπιν χαμμοὺτ καὶ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ὄμουρ ἐπιν ἀβδελκερήμ على الاسطر نبو بن يوسف سيدهم بن عبد الكريم ἄλη στράμβου υἱὸς ἰωσήφ σήδουχουμ ἐπιν ἀβδελερήμ