Textus Originalis

— 49 —

ὧ εἰσὶν δένδρα σικέων, καὶ σώζει ἄχρι τοῦ σπιλαίου σικουτίνου· κακεῖθεν ἐπι φερόμενον ἄχρι εἰς τόπον γνωριζόμενον ταῖς ἀσήραις καὶ τοῦ χανδακίου σέϊτ καὶ νέσες καὶ ἀργοῦ χωραφίου τοῦ λεγομένου νάκατι καὶ χωρίου υἱοῦ βουλφαράτζει, ἀναβέννον ἐκῆθεν ἄχρι χανδακίου ἀτζουτίες καὶ ἄχρι τοῦ βουνοῦ λεγομένου μά λητι, καὶ διαλαμβάννει μέχρι χανδακίου χάσσεν γνωριζομένου ἴσκοφι εἰς τὸ κάθησμα πουζήρ· τὸ δʼαὐτὸ σύνορον καταβένει ἄχρι τοῦ χωραφίου παντὸς σε λὲμ σώζοντος ἄχρι γαδὴρ βουζὴκ μέσον τῶν δύο ὁδῶν τῶν ἀπαγουσῶν εἰς τὸν γάλλον, ἐπιφερόμενον ἄχρι εἰς τοῦ κλήσματος γνωριζομένου μαίστερος, καὶ ἄχρι τοῦ κριμνοῦ τῶν λίθων τοῦ σπιλαίου ἐν ὧ [πλησιάζει τῆ κούδιε] ἄνωθεν πυγῶν λεγομμένων σύτκα· τὸ δὲ δυτηκὸν περιέρχεται καὶ κλύεται ἄχρι τοῦ κριμνοῦ λεγομένου γοράπ· ὁμοίως καὶ τὸ βόριον ἄχρι χανδακίου μουδίχ καὶ φθάννει ἄχρι τοῦ σπιλαίου λεγομένου θράντζει, καὶ ἀντικρὺς ἡ σκάλα ἄχρι τοῦ ῥηθέν τος σπιλαίου· κακῆθεν διαλαμβάνει καὶ διαδέχεται τὸν βουνὸν βουνὸν ἄχρι εἰς τόπον λεγόμενον μελλάχ, καὶ σώζει ἄχρι τοῦ ἀνατολικοῦ μέρος μέχρι τοῦ σπιλαίου λεγομένου σακάληπ καὶ πυγῆς λεγομένης σαπὰχ ἄχρι τοῦ ἡψιλοῦ βουνοῦ λεγομένου σεπάχ· κακῆθεν καταβέννει ἄχρι εἰς τόπον λεγόμενον τοῦ φρέατος ἐν ὧ [ὁ κρημνὸς κατάντης ἐπιφερόμενος ἀντικρὺς] ἄχρι τοῦ βουνοῦ ἀρήφ· ἐκ δὲ νοτίου μέρος βουνὸν σώζων κούδιε τοῦ λοῦπ καὶ ἄχρι χαν δακίου υἱοῦ μέεδι· κακῆθεν φθάννει ἄχρι τοῦ σπιλαίου υἱοῦ χαπὲς καὶ τοῦ βουνοῦ λεγομένου χουρούν· κακῆθεν καταβέννει ἄχρι εἰς τὸ χανδάκιον ἐν ὧ εἱ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὸ χωρίον ζαρκάτου καὶ ἀποδήδη εἰς τὸν βουνὸν τὸν ἐπιβλέποντα εἰς τὴν τοποθεσίαν τῆς κουλαίας καὶ υἱοῦ ἐσήρ καὶ ἄχρι τῆς σκάλας, καὶ συγκλύει ὁ βουνός. ὅς γραφτεὶς ἐπὶ τῆς εὐσεβεστάτης βασιλίας τοῦ κραταιοῦ ἡμῶν αὐθέντου καὶ πανμεγάλου ῥηγός, προτροπῆ τοῦ ἱερωτάτου πρωτοπάπα πόλεως πανόρμου κῦρ κωνσταντίνου καὶ τοῦ ταβουλαρίου ἰωάννου ἱερέως πόλεως πανόρμου, μηνὶ ἰουνίω ἰνδικτιῶνος ηʹ τῶ ςχξʹ ἔτι ἐν τῆ πα νόρμω· † βασίλιος κουράτορ μεγάλου τοῦ δικαστηρίου μάρτυρ ὑπογράφω. † ῥογέριος υἱὸς ῥικκάρδου μάρτυρ ὑπογράφω. 7