Textus Originalis

— 81 —

εἶπων εἶναι τάδε· ἄρχονται ἀπὸ τῆς πόρτης σαράνη καὶ κατέρχονται εἰς τὰ πη γάδια τὰ λεγόμενα λαγουάτ, καὶ ἀποδίδουσιν εἰς τὸν ποταμὸν δίρλε καὶ κα τέρχονται τὸν ποταμὸν ποταμὸν ἕως τῆς λίμνης τῆς λεγομένης κέλλας, ἀπὸ δὲ τῆς λίμνης τῆς λεγομένης κέλλας ἀποδίδουσιν εἰς τὸ πέραμα τὸ λεγόμε νον μιλγζε, κακεῖθεν ὑποστρέφουν τὴν ὁδὸν ὁδὸν τῆς πανόρμου ἄχρι τοῦ ῥύα κος βάγκαρι, κακεῖθεν ἀποδίδουσιν εἰς τὸ μαυρὸν λιθάριον καὶ ἀνέρχονται τὴν χέτην χέτην ἕως τῆς πηγῆς χαμπούνε καὶ ἀποδίδουσιν εἰς τὴν παλαιὰν ἐκ κλησίαν ἕως τῆς βίγλας τῆς λεγομένης χαρούδας, κακεῖθεν ἀποδίδουσιν εἰς τὸ λιθάριον τῆς κουκουβάγιας καὶ ἀπέρχονται τὴν χέτην χέτην ἕως τοῦ τόπου τοῦ λεγομένου ἐλπεβεθβερὶκ καὶ συνκλύουσι. τὰ δὲ τῶν γερόντων ὀνόματα τῶν τὰ τοι αῦτα σύνορα τῶν τοιούτων χωραρίων ποιησάντων εἰσὶν τάδε, ἐμπρώτοις βουτ τάϊπος ὁ ποτε βεσκόμης καὶ φίλιππος βεσκόμης καὶ νικόλαος υἱὸς γεννάκου καὶ βασίλιος πθούσα ὁ βεσκόμης καὶ ἰωάννης ἐπινγὰκ καὶ ὁ ἀγαρινὸς ἰωσὴφ ὁ ἐπινσυρακούσης· τὸ δʼ αὐτῶ καὶ οἱ συνευρεθέντες μοι ἐν τῶ αὐτῶ τόπω ἀξιό λογοι ἄνθρωποί εἰσιν οὗτοι, ὁ κύριος ἰωάννης ὁ τοῦ προρηθέντος κυρίου γεωργίου μεγάλου ἀμηρᾶδος ὑιὸς καὶ ὁ κύριος νικόλαος ὁ λογοθέτης καὶ βουττάϊπος καὶ μουχλοὺφ οἱ κάϊτες τῶν τοξότων καὶ νικόλαος ὁ καπριλλίγγας καὶ ὁ νοτάριος λέων ὁ τῆς χούστης καὶ ὁ γέρων κάϊτης χάτζης καὶ ὁ κάϊτης ἰωσὴφ ἐπινια κὼβ καὶ ἰακὼβ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ. πρὸς δὲ περισσωτέραν πίστωσιν καὶ βεβαίαν ἀσφάλιαν ἐποιήθη τὸ παρὸν ἔγγραφον εἰς τὴν εὐαγεστάτην προρηθῆσαν ἐκκλη σίαν τῆς ἀχράντου θεοτόκου καὶ ἐπεδόθη τῆ χειρὶ τοῦ τιμίου διακόνου κυ ρίου ἰωάννου τοῦ φιλοσόφου καὶ προεστῶτος τῆς τοιαύτης ἐκκλησίας καθὰ καὶ οἱ τιμιώτατοι ἄρχοντες τῆς μεγάλης αὐλῆς ὥρησάν μοι καὶ συνέταξαν ἐν μηνὶ καὶ ἰνδικτιῶνοι καὶ ἔτει τοῖς ἀνωτέρω γραφήσιν. لما كان بتاريخ شهر اقتوبر الاندقتس السادس من سنة ستة الاف وستماية احد وثمانين لسنى العالم خرج امر الموالى الوزرا وهم حينيذ المولا الاجل الارك القديس والمولا الأجل القير جنسلير والمولا الاجل المختار ادام الله سعودهم وكبت حسودهم الى الشيخ جافراى 11