Textus Originalis

XIII.

† σίγνον χειρὸς κωνστάντζας θυγατρὸς βουλφάδλου . . . . . τῆς ῥάχαπ. Πέπρακα ἐγὼ προρηθεῖσα κωνστάντζα τὸ ἐπιλάχανόν μοι ἥμισυ φούνδακος πλησίον τῆς ῥάχαπ κολλυμένου τοῦ οἴκου νικολάου τοῦ χωλοῦ καὶ ἀντικρὺ τοῦ φούνδακος κάϊτου σολομῶνος καὶ νικολάου νεοφωτίστου πρὸς σὲ ἰωάννην τῆς μέλφης, μετὰ τὸ ἀποσωθῆναι μοῖράν μου εἰς ἅπαν δίκαιον· ὡσότι πρὸ κεροῦ ἀγώρακας τούτον ἀπὸ τῆς ἐμῆς μητρίας διὰ ταρία ἑξίκοντα, ἔποιτα δὲ ἤλθον ἐγὼ ἐνοχλούσα καὶ ζητούσα τὸν ῥηθέντα φούνδακα τὸ ἐξαγοράζειν αὐτὸν διὰ δὲ τὴν ἀπορίαν σου τοῦ μὴ ἔχειν σὲ δοῦναί μοι τὸ ῥηθὲν τίμημα ἐκατεῤῥεθὲν μετὰ σοῦ, καὶ ἔλαβον ταρία δεκαπέντε, νόμίζεται ἡ τιμὴ ταρία ἑβδομήκοντα πέντε, καὶ ἀπό γε τοῦ νῦν ἀσφαλιζόμεθα ἐγὼ καὶ οἱ ἐμοὶ κληρονόμοι ὀτʼοὐκ ἔχειν μαι ἐν τῶ ῥηθέντι φούνδακι οὔτε μαι ζητεῖν, μάλλιστα δὲ ἔσομαί σοι διεκδηκοῦσα αὐτὸν ἐγὼ καὶ ἡ κληρόνομοί μου ἀπὸ παντὸς ἀνθρώπου ζητήσεως καὶ ὀχλήσεως, εἰ δʼουχὶ δυπλάσω σοι ἐγὼ καὶ οἱ ἐμοὶ κληρόνομοι τὰ ἀνώτερα ἑβδομήκοντα πέντε ταρία τὰ ἅπερ ἐλάμβανον ἀπὸ σοῦ κατενώπιον μαρτύρων· καὶ τὰς βελτιώσεις, ρηὸς δὲ τὸ βασιλικὸν διμόσιον ζημιωθήσομαι νομίσματα λςʹ· εἰτʼἐῤῥῶσθαι τὸ