Textus Originalis

SICILIA 49 LILYBAEVM. ERYX MONS. DREPANVM

278 (Marsala) in casa del S. D. Vincenzo Clarica. Φ Λ Α Ο Υ Ι Ο Ν Ι + Ι Λ Ο C Ο Ι Τ Ο Κ Ο Λ Ω Ν Ε Ι Α C Λ Ο Υ Ι Α C A I T C Κ Ω Ν C I A iuxta scripta haec: Φ Ι Λ Η Μ C . Ο Ι Λ Ι Α V Κ Λ Α Λ Τ Ν Π Ο Φ Ι Λ Ο C O Η Η Π Ο Λ Λ Σ Ι Μ Ο Ν C O P A N A Y B Λ Ι Ω N P A C O Φ O N K A C O C A N Franz. Tardia cod. Panorm. C 17a. Qui iuxta scripti sunt versiculi tres nescio pertineant ad titulum necne. Videtur titulus honorarius: Φλαούιον . . . φιλόσο[φον ἀπ]ὸ κολωνείας Φλ]αουίας ? . . . Κωνσταν[τιν. . . . . . . .] οἱ ἀδελφοὶ? . . . Subsequi carmen videtur: . . . . . . . . . . . . . . [— — —] Ἀπολλω[ν . . . Πᾶ]σιν φίλος [— — — — — — — — —] κ]αλὸν Π[— — — — — —] φιλόσο[φος]. 279 Tessera eburnea reperta a. 1750 (a. 1749 Tonn. Sic.) nella campagna di Marsala, passata poi nel nobile museo del Gregoriano monastero di S. Martino: vedesi in essa da una parte il simbolo delle due mani, e dall' altra la seguente iscrizione TORR. Storia d' Al. Nunc Panormi in museo. Ι Μ Ψ Α X — X Λ Ψ Ν Ο C vacat Ι Ν Ξ Ξ Ν Ι Δ Ο Χ U Α P Θ C Z E N Ι Α Ν Ε Π Ο Η C Α Τ Ο Π Ρ Ο C Λ Υ Κ Ω Ν vacat Δ Ι Ο Γ Ν Η Τ Ο Υ Κ Α Ι Τ Ω Ν Ε Γ Γ Ο Ν Ω Ν Ἰμάχα[λος] Ἰμάχωνος (?) [καὶ] Ξενίδοχου (sic) ἄρ[χ]ων (?) ξενίαν ἐποιήσατο πρὸς Λύκωνα Διογνήτου καὶ τῶν ἐγγόνων. Descripsi et quod periit v. 1 supplevi ex Torremuzza. Habet Tardia cod. Panorm. E 171; primus ed. Paciaudi diatribe qua graeci anaglyphi interpretatio traditur (Romae 1751); eius ignarus ex Tardianis ut videtur Torremuzza storia di Alesa p. 123 adn., Panorm. p. 29 coll. p. 273. 285, Sicil. VII 19 = 20; Greg. Piacentini de siglis p. 92, cui mutilam misit Thomas Wanstaph eques; Franz 5496; Schubring Philol. XXIV 80, cui titulus videtur Byzantinus; accuratissime Salinas relazione p. 53 coll. tab. II. Errores Poeni hominis declinandis nominibus non adsueti integros relinquo. Titulus altero a. Chr. saeculo vix recentior. 280 Marsalae in villa commendatoris Lipari fragmentum marmoreum. I O K E N Descripsi. XIII. ERYX MONS (Monte di S. Giuliano). DREPANVM (Trápani). Cf. MOMMSEN CIL X p. 746. Erycem (Ἔρυκον scil. πόλιν dicit Diod. XXII 10) satis firmo Carthaginiensium praesidio munitum obsidione facta Pyrrhus cepit (Diod. l. s.); mox Hamilcar οἱ ἐπίτιτλοι τειχίσας καὶ πόλιν καταστήσας μετῴκισε τοὺς Ἐρυκίνους καὶ τοὺς Ἔρυκος κατοικοῦντας πρὸς τὸ ἐπὶ τῷ λιμένι χωρίον (Diod. XXIII 9). De aetate Romana deque Veneris Erocinae honoribus cf. Mommsen l. s. 281 Eryce fragmentum. . . . Π I M O C A P I C T W N O . . . . . . Ψ Ρ Ο Δ Ι Τ Α I C P Ι Κ Ι Ν . . . Habet Ant. Cordice cod. Panorm. Qq D 48 f. 49, unde edidit Torremuzza Sic. XVII 28 (Franz 5499). 2 Α Φ Ρ Ο Δ Ι Τ Α Ι de suo Torrem. . . . [ἐ]πίμο(ς) Ἀρίστωνο[ς [ἱερεὺς?] Ἀφροδίτης Ἐρ[ι]κίν[ης]. 282 In oppido Montis S. Iuliani in D. Michaelis Dominicanorum GVALT., i. e. in muro aedis S. Dominici, ubi nunc quoque est. Anno 1685 repertum ait MAGGIORE, a. 1684 AVILA apud Dorvillium. Ε Π Ι Τ Α Μ Ι Α Λ Ε Υ Κ Ι Ο Υ Κ Α Ι Κ Ι Λ Ι Ο Υ Λ Ε Υ Κ Ι Ο Υ Υ Ι Ο Υ Μ Ε Τ Ε Λ Λ Ο Υ vacat Π Α Σ Ι Ω Ν Δ Ε Κ Κ Ι Ο Υ Σ Ε Ι Σ Υ Ρ Ι Ω Ν Ε Γ Ε Σ Τ Α Ι Ω Σ Σ Ι Χ Ι Λ Ρ Χ Η Σ Α Σ Descripsimus Mommsen et ego. Descripserat antea Gualterus 258 = 151; item Antonius Cordice cod. Panorm. Qq D 48 post f. 93 (inde Torremuzza Sic. IX 10 = 11), cuius apographum Vincentius Auria misit Mongitorio, qui habet cod. Panorm. Qq D 203, et Dorvillio, ex cuius schedis edidit Burmannus in Dorvillii Siculis p. 588, 11. Ab Mongitorio acceptum misit Ignatius Como Muratorio, qui edidit 800, 7. Repetiit Franz 5501, cf. add. p. 1249. Paullo melius descripserunt Tardia cod. Panorm. Qq C 17 a et Niccolò Maggiore in diario Siculo cui nomen est l' Iride 1834 vol. XLVI (paginam non notavi). Primus accurate ex suo apographo dedit Mommsen CIL X ad n. 7258. V. 2 post Μ Ε Τ Ε Λ Λ Ο Υ Cordice legit Κ Ρ Α Τ Ο Υ Τ Ο; et habet etiam Gualterus Μ Ε Τ Ε Λ Λ Ο Υ I . . .. Ego videbar primo E litteram post Μέτελλος mihi dispicere, sed mox cognovi nihil plane versus extremo scriptum fuisse. Reliqua apographorum vitia mitto. Ἐπι ταμία Λευκίου Καικιλίου Λευκίου υἱοῦ Μετέλλου Πασίων Δεκκίου Συρακούσιος Ἐγεσταῖος χιλιαρχήσας. Dedicavit titulum Veneri Erucinae Pasio Deccii f., cui cognomen fuit Sisyrus, Egestaeus, tribunus militum qui sub L. Caecilio L. f. Metello militaverat; cf. Mommsen l. s. n. p. 747. 750. INSCR. GRAEC. ITAL. ET SICIL. 7