Textus Originalis

TYNDARIS. LIPARA INSVLA 72 SICILIA

376 Tyndaride (commune di Patti) in museo Sciacca della Scala (villa della Scala) frammento di lastrone di pietra arenaria. Α Ρ Χ Α Γ Α Θ Ο Υ Ἀρχαγάθου. Salinas apud Fiorellium notizie degli scavi 1880 p. 199. 377 Pactae, ad S. Hippolytum in lapide nigro hiuleo. Δ Α Μ Υ Λ Τ Ο Σ Gualterus 150 = 318; inde Franz 5613. Hiatus videtur lapis post M litteram; legendum enim Δαμ[ά]λυτος. 378 Tyndaride in museo Sciacca della Scala lapis arenarius. Ι Ο V Ν Ι Ο V + Ι Λ Η Μ Ο N O C Ἰουνίου Φιλήμονος. Salinas apud Fiorellium notizie degli scavi 1880 p. 200. 379 Tyndaride lapis effossus auctore Salina, nunc in museo Panormitano; litterae rusticae. [Diagram of triangular shape] Λ Λ Λ Ι Β Ο Υ Λ Λ C Καλλιβούλας. Descripsi. 380 Tyndaride in museo Sciacca della Scala lastrone di pietra arenaria. Ο Ν Α Σ Υ Λ Ι Ο Σ Ὀνασύλιος. Salinas apud Fiorellium notizie degli scavi 1880 p. 199. Nomen est Ὀνασύλος. 381 Tyndaride in museo Sciacca della Scala marmor. Θ Κ Π Ε Ρ Π Ε Ι Ν Ι Ο C Ι Ε C Τ Ι Τ Ο Υ Τ Ο C Ε Z Η C Ε N Ε Τ Η Λ C Θ(εοῖς) κ(αταχθονίοις). Περπε[τ]ουος [?] (Modestinus ?) ἱε(ρεύς?) ἔζησ(εν) ἔτη λϛʹ. Salinas apud Fiorellium notizie degli scavi 1880 p. 199. 382 Tyndaride in museo Sciacca della Scala lapis marmoreus. — Θ — Κ — C Λ Λ Β Ι Α — E Z H C E — E T H · I H Θ(εοῖς) κ(αταχθονίοις). Σαλβία ἔζησε ἔτη ιηʹ. Salinas apud Fiorellium notizie degli scavi 1880 p. 199. XXIII. LIPARA INSVLA (Lipari). Cf. MOMMSEN CIL X p. 772. Lipara insula ex Liparaeis maxima a Cnidiorum colonis olim incolebatur (Thucyd. III 88, Diod. V 8, 2, qui cum Cnidiis etiam Rhodios advectos ait), portubus, aquis calidis, aluminis fodinis, agri fertilitate felix. Quinto saeculo Liparaei Syracusanorum socii (Thuc. l. s., Diod. XII 54, 4), a. 252 urbs ab Romanis capta (Diod. XXIII 20), postea municipium factum a civibus Romanis incolebatur, cf. Mommsen l. s. Hac in insula cippi haud pauci sepulcrales inventi sunt eiusdem omnes generis; facti sunt ex lapide tofeo basaltico, uti fert insulae natura; in imo cippo defuncti nomen solum inscriptum est genetivo maxime, raro nominativo casu positum. Nomina pleraque sunt Graeca, pauca Romana eaque ipsa scriptura Graeca recentiori aetati attribuenda. Obtinuit enim hoc cipporum genus etiam ad Romanam usque aetatem, ut non dubitem quin Latinus titulus CIL X 7497 consimili cippo insculptus sit: V A L E R I A | T R Y P H O S A. Titulum hunc Liparae repertum descripsit Mommsenus Cephaloedii, unde etiam plures cippos Liparenses conicere possis ex insula in urbes Siculas vicinas transvectos esse. Et vero cum Tyndaride tum in oppido S. Marci reperti sunt tituli sepulcrales candem plane quam Liparenses speciem referentes, cf. supra n. 376 Ἀρχαγάθου, n. 379 Καλλιβούλας (v. infra Ἁγησιβούλας n. 384), n. 380 Ὀνασύλιος, n. 378 Ἰουνίου Φιλήμονος alia. Cui tamen coniecturae quamvis probabili nolui indulgere, quando quidem quod apud Liparenses moris fuit potuit facile etiam apud vicinos Siculos valere. Itaque solos Liparenses titulos subiciam ex litterarum ordine dispositos.