Textus Originalis

DE SERMONE DIODOREO. XXXIX

DE SERMONE DIODOREO. XXXIX

τὸν ἐναντιωϑησόμενον, quod scripsi ἐναντιωσόμενον, ut 19, 5, 4 μηδὲν ἐναντιωϑήσεσϑαι τῇ δημοκρατίᾳ reposui ἐναντιώσεσϑαι, abolito vulgari vitio,*) de quo *) nec quisquam hoc recte factum dubitabit, nisi qui etiam Dionysium A. R. 1, 59, vol. 1, p. 151, 11, ubi Vaticanus ἐναντιωϑησομένου mutat in ἐναντιωσομένου, et 6, 62, vol. 2, p. 1181, 3, ubi ἐναντιωϑήσεσϑε in ἐναντιώσεσϑε; 3, 23, vol. 1, p. 481, 4, ubi omnes ἐναντιώσεται, ut 3, 72, p. 595, 2; 4, 10, vol. 2, p. 661, 13; 6, 38, p. 1127, 10; 48, p. 1148, 12; 65, p. 1189, 3; 69, p. 1197, 1; 75, p. 1211, 13; 85, p. 1236, 16 (ubi Vat. ἐναντιωϑησόμεϑα); 7, 50, vol. 3, p. 1424, 16; 8, 31, p. 1574, 9, sic, sed nihilominus 4, 51, vol. 2, p. 766, 13, semel scripsisse putet ἐναντιωϑήσεται, quod hic est in ipso Vaticano, ut apud Galenum vol. 1, p. 220, 6 Lips. Quae sufficiunt, opinor, ad librorum Diodori consensum in hac forma non minus elevandum quam in aliis, ubi modo variant modo consentiunt, etsi idem illud ἐναντιωϑήσεσϑαι est in epistola Antiochi regis ex lapide edita Archives des missions scientifiques et littéraires, deux. sér. t. 3, liv. 3, 1867, pl. 3, v. 14: Τὸν δὲ ἐναντιωϑησόμενόν τισι τῶν προγεγραμμένων ἔνοχον εἶναι ἀσεβείᾳ, quod utrum recte habeat an fallat ut quod continuo sequitur: Ἀναγραφῆναί τε καὶ τὰ ἀντίγραφα ἐν στήλῃ λιϑίνῃ pro δὲ καὶ in medio relinquo. Sunt enim huiusmodi quos dixeris Macedonismi multo antiquioris saepe originis quam ut ab librariis codicum superstitum possint dici profecti, quantumvis scriptoribus meliorem sequentibus dialectum non sint tribuendi, τὸ quod ego neque Polybio neque Diodoro, cui semel in Exc. Vat. p. 39 (10, 32, 1) est illatum, ut Aristoteli et Straboni, quorum ipsae codicum varietates fraudem redarguunt, verbum σιταρχέω et substantivum σιταρχία pro iisdem per κ scriptis, ut πανδοχεῖον et πανδοχεὺς apud Polybium partim per κ partim per χ scripta ipse exhibet Vaticanus, eadem forma σιταρχία bis est in papyro Ptolemaeo et Cleopatrae regibus Aegypti oblata in Maii Class. Auct. vol. 5, p. 356, 14; 358, 28, sed in eadem 356, 11 et 12, activum καταχαρίσαι et ἐπιχαρίσαντος, quod ex Byzantinis tantum scriptoribus cognitum, et in alia p. 603 ult. ἐλαμβάνοσαν, et 604, 1, ἀντιλῆψαι (et vol. 4,