Textus Originalis

Ol. 91, 4 : 413 a. Chr. 47

γέτας πολλάκις γεγενημένους. μὴ δὴ νῦν ἀγανακτούντων, εἰ τοιαῦτα πρὸς τοὺς ἄλλους πράξαντες αὐτοὶ παραπλησίας τεύξονται τιμωρίας: δικαιότατον γάρ ἐστιν, ὃν καϑ᾽ ἑτέρων νόμον τις ἔϑηκε, τούτῳ χρώμενον μὴ ἀγανακτεῖν. καὶ τί λέγω Μηλίους, οὓς ἐκπολιορκήσαντες ἡβηδὸν ἀπέκτειναν, καὶ Σκιωναίους, οἳ συγγενεῖς ὄντες τῆς αὐτῆς Μηλίοις τύχης ἐκοινώνησαν; ὥστε δύο δήμους πρὸς ᾿Αττικὴν ὀργὴν ἐπταικότας οὐδὲ τοὺς κηδεύσαντας ἔχειν τὰ τῶν τετελευτηκότων σώματα. οὐ Σκύϑαι τοῦτ᾽ ἔπραξαν, ἀλλ᾽ ὁ προσποιούμενος φιλανϑρωπίᾳ διαφέρειν δῆμος ψηφίσμασι τὰς πόλεις ἄρδην ἀνῄρηκεν. ἤδη λογίζεσϑε, τί ἂν ἔπραξαν, εἰ τὴν τῶν Συρακοσίων πόλιν ἐξεπόρϑησαν: οἱ γὰρ τοῖς οἰκείοις οὕτως ὠμῶς χρησάμενοι τοῖς μηδὲν προσήκουσι βαρυτέραν ἂν ἐξεῦρον τιμωρίαν. οὐκ ἔστιν οὖν τούτοις δίκαιος ἀποκείμενος ἔλεος: αὐτοὶ γὰρ αὐτὸν ἐπὶ τῶν ἰδίων ἀκληρημάτων ἀνῃρήκασι. ποῦ γὰρ ἄξιον τούτοις καταφυγεῖν; πρὸς ϑεούς, ὧν τὰς πατρίους τιμὰς ἀφελέσϑαι προείλοντο; πρὸς ἀνϑρώπους, οὓς δουλωσόμενοι παρεγένοντο; Δήμητραν καὶ Κόρην καὶ τὰ τούτων ἐπικαλοῦνται μυστήρια, τὴν ἱερὰν αὐτῶν νῆσον πεπορϑηκότες; ναί, ἀλλ᾽ οὐκ αἴτιον τὸ πλῆϑος τῶν ᾿Αϑηναίων, ἀλλ᾽ ᾿Αλκιβιάδης ὁ ταῦτα συμβουλεύσας. ἀλλ᾽ εὑρήσο-