Textus Originalis

86 DIODOR. XIII 55. 56.

σπεύδοντες ἐπιφανές τι πρᾶξαι, ταχέως εἰσέπεσον εἰς τὴν πόλιν. τὸ μὲν οὖν πρῶτον κατεπλήξαντο τοὺς ὑποστάντας, ὀλίγους ὄντας: μετὰ δὲ ταῦτα πολλῶν συνδραμόντων ἐπὶ τὴν βοήϑειαν ἐξεώσϑησαν καὶ συχνοὺς ἑαυτῶν ἀπέβαλον: οὔπω γὰρ τελέως ἀνακεκαϑαρμένου τοῦ τείχους βιασάμενοι καὶ κατὰ τὴν ἔφοδον εἰς δυσχωρίας ἐμπίπτοντες ῥᾳδίως ἠλαττοῦντο. νυκτὸς δ᾽ ἐπιγενομένης οἱ μὲν Καρχηδόνιοι τὴν πολιορκίαν ἔλυσαν, οἱ δὲ Σελινούντιοι τῶν ἱππέων τοὺς κρατίστους ἐπιλέξαντες διὰ νυκτὸς εὐϑέως ἀπέστειλαν τοὺς μὲν εἰς ᾿Ακράγαντα, τοὺς δ᾽ εἰς Γέλαν καὶ Συρακούσας, δεόμενοι τὴν ταχίστην βοηϑεῖν, ὡς οὐ δυναμένης πλείω χρόνον τῆς πόλεως ὑποστῆναι τῶν πολεμίων τὴν δύναμιν. 56 Οἱ μὲν οὖν ᾿Ακραγαντῖνοι καὶ Γελῷοι περιέμενον τοὺς Συρακοσίους, βουλόμενοι τὴν δύναμιν ἀϑρόαν ἄγειν ἐπὶ τοὺς Καρχηδονίους: οἱ δὲ Συρακόσιοι πυϑόμενοι τὰ περὶ τὴν πολιορκίαν, πρὸς μὲν Χαλκιδεῖς πόλεμον ἔχοντες διελύσαντο, τὰς δ᾽ ἀπὸ τῆς χώρας δυνάμεις ἀϑροίζοντες, μεγάλην ποιούμενοι παρασκευὴν ἐχρόνιζον, νομίζοντες ἐκπολιορκηϑήσεσϑαι τὴν πόλιν, ἀλλ᾽ οὐκ ἀναρπασϑήσεσϑαι. ᾿Αννίβας δὲ τῆς νυκτὸς διελϑούσης ἅμα ἡμέρᾳ πανταχόϑεν μὲν προσέβαλε, τὸ δὲ κατὰ τὴν πόλιν πεπτωκὸς μέρος τοῦ τείχους καὶ τὸ συνάπτον τούτῳ