Textus Originalis

— 290 —

τέρω προμνημονευθέντα κυρὸν ῥοπέρτον ὡς ἐκλάμποντα ἐν ἀρετῆ καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν στύλον ὄντα σε φωτὸς πρὸς δαδουχίαν τῶν ψυχῶν τῶν ἀνθρώπων, ἐπρο χειρήσαμέν σοι τοὺς ὕακας τῆς τοιαύτης ἐπισκοπῆς διακυβερνᾶν ταύτην καὶ τὸ ποίμνιον διηθύνειν καὶ διεγείρειν εἰς νομὰς ἀγαθάς. ταῦτα δὲ πάντα ποιήσας, ἀφιέρωσα καὶ ἔστερξα εἰς τὴν δηλωθεῖσαν καθολικὴν ἐκκλησίαν χώρας μέν τοι πλουσίας καὶ ἀγροὺς καὶ ἕτερα ἄλλα, ὅθεν καὶ ὁ σηνοριασμὸς τῶν τοιούτων χω ραρίων διαγνωρίζεται οὕτως· ὡς ἄρχεται ἀπὸ τὴν βαθείαν τοῦ ἀγρίλλου εἰς τὴν μερίαν τοῦ ἁλιατζίου καὶ ἀνέρχεται τὸν αἰγιαλὸν μέχρι ταυρομένον καὶ ἀποδίδει εἰς μεσήνην καὶ ἀπέρχεται ἄχρι τῶν μυλῶν καὶ ἀποδίδει εἰς τὰ δέ μενχ, καὶ ἐκεῖθεν ἀπέρχεται τὴν παραθαλασίαν ἄχρι εἰς τὸν ποταμὸν τῶν τόρ των καὶ ἀναβαίνει τὸν ποταμὸν ἄχρι κεφαλῆς αὐτοῦ ὅθεν ὁ ποταμὸς ἐξέρχεται ῥύτω, καὶ ἀνακάμπτει εἰς τὴν ὁδὸν τὴν μεγάλην τὴν φραγκικὸν τοῦ καστρο νόδου καὶ ἀπέρχεται εἰς τὸ ἐκεῖθεν μέρος ἐν τῶ βουνῶ τοῦ ἁγίου πέτρου καὶ ἀπέρχεται εἰς ταῖς τρεῖς ἀπιδιαῖς, καὶ κατέρχεται εἰς τὸν ποταμὸν τὸν ἀλ μυρὸν τῶν νικοσαίων καὶ ἀποδίδει εἰς τὸν κεντούριπον καὶ ἐνοῦται εἰς τὸν πο ταμὸν τὸν ψήμιθρον καὶ ἀνέρχεται τὸν ποταμὸν τὸν ψήμιθρον ἄχρι εἰς τὸν πόρον τοῦ σαργουδέου, καὶ διαπερνᾶ τὸν δηλωθέντα πόρον καὶ ἀναβαίνει ἐκ τὸν ἅγιον πέτρον καὶ ἀποδίδει εἰς τὸ μέρος τῆς αἴτνης καὶ κατέρχεται ἐπάνω τοῦ καστανίτη, καὶ συγκλείει εἰς τὴν βαθείαν τοῦ ἀγρίλλου ὅθεν καὶ ἡ ἕναρξις ἐγί νετο, καὶ οὕτω μὲν διαγνωριοῦνται τὰ δηλοθέντα ὀροθέσια· ἔσωθεν δὲ τῶν τοιού των διαχωρισμάτων δέδωκά σοι εἰς τὰς τραίνας τὴν μιλτζὲν σὺν τῆς δια κρατήσεως αὐτῶν καὶ ἀνθρώπους δέκα εἰς τραίνας, καὶ δέδωκα δὲ καὶ εἰς τὰ δέμενα τὸ καστέλλιον τῆς ἀχάρης σὺν τῆς διακρατήσεως αὐτοῦ, δέδωκά σοι δὲ καὶ εἰς τὸ λιβέριον ἀγαρινοὺς ἑκατὸν καὶ χωράφια καὶ διακρατήσεις ἅπερ οἱ ἐκεῖσε οἰκήτορες ἐπροεκράτουν, ἔτι δὲ ἔστερξαν ὡς ἄρα καὶ δικαιόν ἐστιν ἵνα ὅσους ἀπὸ τότε ἐπετρίκλεισεν ὁ σηνοριασμὸς τὸν τόπον ἔσωθεν ἱερεῖς τούς τε ἐμοὺς καὶ τῶν ἐμῶν τεῤῥερίων εἶναι αὐτοὺς εἰς τὴν ἐπισκοπὴν ἀφιερωμένους διὰ παν τὸς, καὶ ὅσα μὲν τότε εἶχον παιδία καὶ ὅσα ἀπὸ τότε ἕως ἀρτὶ ἐγεννήθησαν καὶ μέλλουσι γεννηθῆναι, εἶναι καὶ αὐτοὺς δουλεύοντας εἰς τὴν τοιαύτην ἐπισκο πὴν καὶ εὔχεσθαι ὑπὲρ παντὸς τοῦ χριστιανικοῦ γένους καὶ ὑπὲρ ἐμοῦ τοῦ ἁμαρτω