Textus Originalis

— 294 —

τητος τὸ δίκαιον τοῦ ὄρους ἤγουν τοῦ βαλάνου καὶ τὸ δόμα τῶν ἐν αὐτῶ κα τοικούντων ναὐτῶν, τοῦτον τὸν ἀγρὸν δωρούμεθα ὡς ἔφημεν τῶ αὐτῶ μονα στηρίω ὡς ὑπάρχει περιορισμένος· ἄρχεται ἐκ τῆς σκίλας τῆς ἁγίας μαργα ρίτης καὶ ἀνέρχεται τὴν χαίτην χαίτην ἄχρι τοῦ μούστακος, ἐκεῖθεν ἀποδίδει εἰς τὰ τρία βουνάκια κακεῖθεν ἀπέρχεται εἰς τὴν ῥυκίζαν τὴν μικρὴν ἐκεῖ θεν τὸ βουνὶν ἄχρι τοῦ ἁγίου φιλίππου τοῦ μάρτυρος, κακεῖθεν τὴν ὁδὸν ὁδὸν ἄχρι τοῦ καλοῦ τεαμότη ἔκεῖθεν τὴν χαίτην χαίτην ἄχρι τοῦ πεπελέτζα, κα κεῖθεν ἀνέρχεται ἡ χαίτη καὶ ἡ ὁδὸς τῆς βίνας τῶν ἀδρανίτων καὶ ἀποδί δει εἰς τὴν ῥάχην τοῦ γαιδάρου ἄχρι τοῦ ὑψιλοῦ βουνοῦ τοῦ λεγομένου κακοῦ βουνοῦ ὡς ἀνέρχονται αἱ χύσεις τῶν ὑδάτων, ἐκεῖθεν ἡ χαίτη χαίτη ἄχρι τοῦ ἄδρεα καὶ ἀνέρχεται ἄχρι τοῦ μεγάλου βουνοῦ κακεῖθεν κατέρχεται ἀπὸ τοῦ καβάλλου καὶ τοῦ χαρηνκὴς, ἐκεῖθεν κατέρχεται ἡ χαίτη χαίτη ἄχρι τῆς θα λάσσης· ἐν αὐτοῖς δὲ τοῖς τοῦ ἀγροῦ ὄρεσι θέλομεν χυλωήνειν οἱ μοναχοὶ ἐλέυ θερα χοιρίδια πεντακόσια καὶ ἀπαιτρύμενοι παρά τινος τῶν ἡμετέρων ἐξουσια στῶν διὰ τοῦτο τὸ οἷον οὗ. δωρούμεθα σὺν τούτοις τῶ αὐτῶ ἡμῶν μοναστηρίω μετόχιον τοῦ ἁγίου νικάνδρου τοῦ ἁγίου νικῶνος μετὰ τῆς διακρατήσεως αὐτοῦ, ὥσπερ κατέχεται καὶ περιορίζεται ἐν τῶ γεγονώτι αὐτῶ σιγιλλίω παρὰ τοῦ μακαρίτου πατρὸς ἡμῶν κόμιτος ῥογερίου ἔχοντι ἔτος ςχβʹ. ταῦτα πάντα ἐπι κυροῦμεν καὶ στερεοῦμεν τῶ αὐτῶ μοναστηρίω τοῦ εἶναι ἀπαρασάλευτα μέχρι τερμάτων αἰώνων, μὴ γὰρ ἐξέστω τοῖς κατὰ καιρὸν προεστῶσιν ἡ μοναχοῖς τῆς αὐτῆς θείας μονῆς, τοῦ εἶναι ἀπαρσάλευτα, ἀπὸ τῶν αὐτῆς μετοχίων ἢ λοι πῶν ὑποστάσεων προσώπω τινὶ ἐκκλησιαστικῶ ἢ λαϊκῶ οἷω δήποτε τρόπω, παρέξαι πρὸς κατάσχεσιν τὸ καθʼ ὅλου, εἰ μὴ τυχὸν πρὸς αὔξησιν καὶ βελτίω σιν τοῦ πράγματος τοῖς θρέμμασι καὶ παιδεύμασι τῆς αὐτῆς μάνδρας μονα χοῖς. ταῦτα τοίνυν ὡς ἀνωτέρω δεδήλοται στέρξαντες καὶ στερεώσαντες τῶ αὐτῶ σεβασμίω τοῦ σωτῆρος μοναστηρίω, τὸν κατʼ αὐτὸν τολμήσαντα τὴν ἡμετέραν καὶ τῶν κληρονόμων καὶ διαδόχων ἡμῶν ἀγανάκτησιν ὑποστεῖναι. πρὸς βε βαίωσιν δὲ καὶ ἄθραυστον στερέωμα τῆς αὐτῆς θείας καὶ ἱερᾶς μάνδρας τὸ πα ρὸν σιγίλλιον γραφὲν καὶ τῆ συνήθει μολυβδωβούλλῃ ἡμῶν τῆ ἡμετέρα κε λεύσει σφραγισθὲν ἐπεδώθη μηνὶ μαΐω ἐν τῶ ςχλθʹ ἔτει ἰνδικτιῶνος ὀγδόης.