Textus Originalis

— 32 —

ῥηθέντα ἡμέτερον οἶκον μετὰ πάντων τῶν διαφερόντων αὐτοῦ δικαιωμάτων, ἀνενόχλητον καὶ ἀνεπερέαστον, χωρὶς πάσης ἐυπηρείας, καὶ εἰσὶν ἐν τῶ κλή σματι τοῦ ἡμετέρου οἴκου χαμόγαια ἑπτὰ σὺν τοῦ ἀχερίονος καὶ φρέατος καὶ τοῦ ἐν μέσω πεφυτευμένου παντός· εἰσὶ δὲ καὶ περιορισμένα, καθῶς αἱ παλαιὲ ὠνῆς τῶν δεσπότων, ἐξ ὧν ἡμεῖς ὠνησάμεθα, καθῶς οἱ παλαιοί χάρ ται ὧν ἡμεῖς δεδώκαμέν σοι διαγορεύουσι· ἀρτίως δὲ ὁ περιορισμὸς παντὸς τοῦ κλήσματος τοῦ ἡμῶν δηλουμένου κλήσματος καὶ ὀνομαζωμένου φούνδακος ἔχει οὕτως· κατὰ μὲν ἀνατολᾶς ἕως μέρων τριῶν ὁ οἶκος ἀγαρινοῦ ὀθυμὲν υἱοῦ λουκέση, καὶ ὁ οἶκος ζαχαρίου ὀνολάτου καὶ ὁ οἶκος τοῦ ὑδροφύλακος καὶ τοῦ ἀβδισσέϊτ, καὶ ἐκ δυσμὰς τὸ κατάλυμμα ἀβδέλλα τοῦ γεωργοῦ, καὶ τὸ ἀρ κτώον ὁ οἶκος κορδονίας ὃν ὠνήσατο ὁ ἱερεὺς νικηφόρος ὁ ποταμίτζης· ἐκ δὲ μεσημβρίας ὁ οἶκος τοῦ βαρυνοῦ, καὶ ἀρτίως τοῦ μαλεσχάλκου τῆς ἀρχιεπι σκοπῆς γαρίνου, ἔνθεν καὶ ἡ εἰσοδοέξοδος· εἰσὶ δὲ καὶ τὰ τείχει παντὸς τοῦ οἴκου οὕτως· ἐκ μὲν ἀνατολῆς ἔχει βοτάναν ὁ οἶκος μέχρι τοῦ τρίτου χα μογαίου, τὸ δὲ λοιπὸν οὐκ ἔστιν τοῦ οἴκου· τὸ δὲ ἐκ δυσμᾶς κείμενον οἰκεῖον τοῦ οἴκου καὶ ἐλεύθερον, καὶ ἐκ βοῤῥᾶς ὑπάρχει κοινὸν ἐμοῖ τε καὶ τοῦ ἱε ρέος νικηφόρου· τὸ δὲ τεῖχος τὸ κατὰ μεσημβρίαν, ἐν ὧ ἡ πύλη τοῦ κλήσμα τος, ἄχρι τοῦ πάτου, οἰκεῖον τοῦ ἐμοῦ οἴκου, τὸ δὲ ὕψος κοινόν· τοῦτον δεὶ τὸν οἶκον ἅπαν μετὰ τῶν ἑπτὰ ἔνδοθεν κειμένων χαμογέων καὶ τοῦ φρέατος καὶ λοιπῶν ὅσων ἔνδοθεν κέκτοιτε σὺν τῆ εἰσοδωεξόδω καὶ ἀέρος καὶ παντὸς ἑτέρου αὐτοῦ δικαιώματος, καθῶς παρʼ ἡμῖν ἐδεσπόζετο· οὕτως κἀγὼ ἀντελλα ξάμιν ταῦτα μετὰ σοῦ κυροῦ εὐθυμίου καὶ τῶν ἀδελφῶν πάντων λόγω τῆς μο νῆς τοῦ ἀρχιεράρχου νικολάου τοῦ χούρχουρη· καὶ ἀπολάβομεν παρὰ σοῦ καὶ παρὰ τῶν ἀδελφῶν καὶ ἐκ τοῦ θείου ναοῦ τὸν οἶκον τῆς ἁγίας μονῆς εἰς αν τίσηκον τὸν ὄντα καὶ διακείμενον ἐν τῶ παλαιῶ ἄστει πόλεος πανόρμου εἰς τὴν ῥύμην τὴν καλουμένην διʼ ἧς καὶ ἀνελάβομεν αὐτὸν τὸν οἶκον μετὰ πάντων τῶν δικαιωμάτων αὐτοῦ καθῶς καὶ παρὰ σοῦ καὶ παρὰ τῶν πρω λεχθέντων προεστῶν τῆς μονῆς· καὶ ἡμεῖς παρεδώκαμεν εἰς τὴν ἁγίαν μονὴν, καὶ πρός σὲ τὸν κύρον ἐυθύμιον τὸν καθηγούμενον καὶ πρὸς τοὺς μέλλοντας πρωτιστάναι ἐν ταύτη τῆ ἁγία μονῆ τὸ ῥηθὲν κλῆσμα τῶν ἡμετέρων οἴκων,