Textus Originalis

— 353 —

† ὁ εὐτελὴς νοτάριος νικόλαος μάρτυρ ὑπέγραψα. † θεώδωρος τοῦ μαΐστερου ἰωάννου ψηφηστοῦ ἐκεῖ παρὼν ὑπέγραψα. † ὁ εὐτελὴς ἱερεὺς ματθαῖος κὲ νομικὸς μεσίνης ἐκύρωσεν. VI. † σίγνον χειρὸς μαρίας γυναικὸς τοῦ τεθνεότι ἰωάννου τῆς ῥαπτήσσας. † σίγνον χειρὸς ἄννης θυγατρὸς αὐτῆς. ἀναλαμβανόμεθα καὶ οἰκιούμεθα πᾶσαν ὄχλησιν ἰδίων καὶ κληρονόμων τε καὶ ξένων. † Ἐπειδήπερ ἡμεῖς οἱ ἀνωτέρως εἰρημένοι οἱ τὰ σίγνα τοῦ τιμίου καὶ ζωοποιοῦ σταυροῦ ἐν τῶδε τῶ ὕφει ἰδίοις χειρισὶ προτάσαντες σὺν τοῦ ὀνό ματος καὶ τῆς προσηγορείας ἑκουσία τῆ ἡμετέρα βουλῆ καὶ τῆ θελήσει ὁλοικῶς καὶ ἐξολοκλήρως μετὰ καὶ διασκέψεως καὶ αὐθερέτω ἡμῶν τῆ προε ρέσει καὶ μηδὲν τὸ παράπαν βιαζόμενοι ἀλλὰ καθαρὰ ἡμῶν τῆ γρώμη, φαι νόμεθα πιπράσκοντες ὅλον ἅπαν τὸ ἡμέτερον ἡμήσειον οἰκίμαν τὸ συνκε κολλημένον μετὰ τῶν οἰκιμάτων σου τοῦ ἀγοραστοῦ καὶ τοῦ ἑτέρου ἡμείσου οἰκίματος πέτρου πιτζούλου τοῦ πιλοπλάστου τὸ ὄντα καὶ διακείμενον ἐν τῶ ἀνοικοδωμιθέντι νεόκαστρον πόλεως μεσσήνης καὶ ἐπὶ τὴν ἐνορίαν τοῦ ἀπο στόλου ἰωάννου τοῦ θεολόγου, καὶ αὐτὸ πιπράσκωμεν πρὸς σὲ λέοντα τὸν ἐπο νομαζόμενον τοῦ ἀρκουλέοντος τὸν κεραμηδὴν διὰ ταρία τὰ τῆς χαραγῆς καὶ τύψεως τοῦ κραταιοῦ ῥηγὸς διακόσια καὶ τὰ τῆς κόρτης δίκεα. περιορήζεται οὕ τως ·ἀπὸ μὲν ἀνατολῶν ὁ δεσποτικὸς δρόμος καὶ ἰσοδοέξοδος καὶ ὁ τεῖχος οἰ κῖος ἡμῶν ἐλεύθερος καὶ ἀπὸ δύσεως ὁ οἶκος σου τοῦ ἀγοραστοῦ καὶ ὁ τεῖ χος ἡμῶν ἐλεύθερος καὶ ἀπὸ βορίου τὸ ἕτερον ἡμείσιον τοῦ ῥηθέντος οἰκίμα τος τοῦ ῥηθέντος πέτρου πιτζούλου τοῦ πιλοπλάστου καὶ διὰ μέσου στιλάρια καὶ κανίτζαις τῶν ἄμφω κοινὰ καὶ ἀπὸ νότου ἡ δεσποτικὴ ὁδὸς δεχομένη τὰ 45