Textus Originalis

V. Ῥοκέριος κόμης καὶ τῶν χριστιανῶν βοηθός. Ἐπειδὴ τοῖς ἐξ ἁπαλῶν ὀνύχων τὸν μονήρη βίον καὶ ἰσιχῶς καὶ εἰρέμα τὸ θεῖον ἐξιλέειν ἐπιλεξαμένοις, καὶ ἐν ὄρεσι κατὰ τὸν ἀπόστολον διατρίβοντα νυκ τὸς καὶ ἡμέρας ἱκετεύοντα καὶ ἐκλειπαροῦντες τὸν θεὸν ὑπὲρ παντὸς τοῦ χρι στιανικωτάτου λαοῦ καὶ εἰρηνικῆς καταστάσεως, νόμιμον ἄρα καὶ θεῶ εὐαπό δεκτον τὰς τούτων αἰτήσεις εἰκότως ἀναπληρεῖν καὶ ὑπὲρ αὐτῶν φροντίζειν τὸ πῶς τε τὰ τῆς ἀναγκαίας τροφῆς αὐτῶν πορίσασθαι καὶ μάλα εἰκότως· τύ νην ἐλθὼν σὺ ὁ καθηγούμενος κῦρ γρηγόριος τοῦ ἁγίου φιλίππου δεμέννων τὸν μετόχιον τὸν ἅγιον νικόλαον τῆς σκάλας τοῦ παλαιουκάστρου ὤντος μου ἐν τῇ πόλει πανόρμου μετὰ τῶν συνεδριαζόντων μοι ἀρχόντων· ἐγὼ τύνην ἐνωτησθεὶς τὰς καθʼἑκάστην γενωμένας θαυματοποιείας τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν φιλίππου καί συ τῶ ἁγίω γέροντι σὺν τῶν μετὰ σοῦ εὐλαβῶν ἀνδρῶν ἐστερξά σοι τοῦτο εἶναι μετόχιον τοῦ ἁγίου φιλίππου δεμέννων ὀσαύτος καὶ τὸν ἅγιον ἡππόλητον καὶ χωράφια πρὸς διατροφὴν τῆς αὐτῆς μονῆς. ἔστιν δὲ ὁ διαχω ρισμὸς τῶν αὐτῶν χωραφίων οὕτος· ὡς ἀπέρχεται ἀπὸ τοῦ ἁγίου ἡππολήτου