Textus Originalis

— 407 —

τῆ διαμολύβδω συνήθει ἡμῶν βούλλη ἐπισφραγίσαντες ἐπεδώθη πρὸς τὴν μο νὴν τοῦ ἁγίου φιλίππου καὶ ἐπὶ τὸν εἰρημένον ἡγούμενον καὶ τοὺς μετέπειτα τῶ ἔτει ςχιηʹ ἐν μηνὶ καὶ ἰνδικτιῶνι τοῖς προγραφήςις. † Κομητήσσης ἀδιλασίας σὺν τοῦ υἱοῦ αὐτῆς ῥοκερίου κόμητος καλαβρίας καὶ σικελίας. XIII. † Σιγίλλιον γενάμενον παρʼἐμοῦ ἀδελασίας κομητήσσης καὶ παρὰ τῶ ἐμῶ υἱῶ ῥωκερίω κόμητι τὼ ἐπιδοθὲν πρὸς τὸν τιμιώτατον ἡγούμενον τοῦ ἁγίου φιλίππου κῦρ γρηγόριον μηνὶ μαρτίω ἰνδικτιῶνος εʹ. Ἐπειδὴ κατὰ τὸν ῥηθέντα μάρτιον μῆνα τῆς πέμπτης ἰνδικτιῶνος τὰς δια τριβὰς ἡμῶν ἐν τῶ ἡμετέρω ἄστυ μεσήνης ποιούντων, ἦλθες πρὸς ἡμᾶς σὺ ὁ ῥηθεὶς γρηγόριος ἡγούμενος κομιζόμενος ἓν χαρτίον τοῦ διαχωρισμοῦ χω ραφίων ἃ καὶ ἀφιερώθησαν ὑπὸ τῶ ἐμῶ υἱῶ σιμοὺν καὶ ἐν τῶ αὐτοῦ μεθο χίω ἤγουν ἐν τῶ ναῶ τῆς θεοτόκου τοῦ γουλλία· ἡμεῖς δὲ ἀναπτύξαντες τοῦτο τὸ χαρτίον τῆς διαχωρίσεως, εἰδότες ὅτι ἀληθείς ἐστιν ὡς καὶ ὑπὸ τοῦ ἡμε τέρου βεσκόμητος λέγω δὴ πέτρου φιλεωνίτου διακεχωρισθεῖτο καὶ ἀπεδο θεῖτο ὑπὲρ αὐτῆς τῆς διαχωρίσεως καὶ ἡμῶν ἀποδώσεως, ποιοῦμεν τουτὶ ἡμῶν τὸ προστακτικὸν σιγιλλιον ὅπως ἔσονται τὰ τοιαῦτα χωράφια ἐν τῶ ναῶ τῆς