Textus Originalis

— 408 —

θεοτόκου ἄχρι καὶ συστάσεως κόσμου. ἔστιν δὲ ὁ αὐτὸς περιορισμὸς οὕτως. ἀπὸ τὰ δυσμὰ ἀπέρχεται ἀπὸ τὸ σύνορον ἰωάννου καλαβρούνου καὶ ἀνέρχεται ἡ πρεονία τὴν ὁδὸν ὁδὸν ἄχρι εἰς τὰ λιθάρια ἐν ἧ ὑπάρχει ὥσπερ πηγὴ καὶ ἐκ τῶν ἐκεῖθεν ἀποδίδει εἰς τὰ λιθάρια πλησίον τοῦ δαμινοῦ βουνὸς εἰς τὴν σο ρούρην καὶ ἀποδίδει εἰς τὸ βουνὶν τῶν λιθαρίων τὸ μέσον, καὶ παλιν ἀπαν δίδει εἰς τὸ βουνὶν τὸ τῆς πλάκας καὶ κατέρχεται ἡ χέτη καὶ ἀποδίδει ἐκ τὸ ἀλώνον τοῦ σορούρη καὶ καταβέννει ἡ πριονία καὶ ἀπανδίδει εἰς τὸ ῥιάκιν ἐν ὦ εἰσὶν οἱ ςʹ φράξοι καὶ καταβέννει τὸ ῥιάκιν καὶ συνκλεῖ ἄχρι τοῦ ποταμοῦ. εἶναι δὲ ταῦτα τὰ ἀνωτέρω χωράφια τὰ ῥηθέντα ἐν τῶ ῥηθέντι μετοχίω καὶ ἐν τῶ ἐν ῾αὐτῆ καθηγουμενεύοντι κῦρ γρηγορίω καὶ εἰς τοὺς μετέπειτα αὐ τοῦ ἄχρι τερμάτων αἰώνων ὑπὲρ ψυχηκῆς σωτηρίας τοῦ μακαριωτάτου κόμη τος ῥωκερίου ὡς ὑπʼ ἡμῶν στερχθέντα καὶ κυροθέντα, πεποιήκαμεν τὸ παρὸν ἡμῶν σιγιλλιον ἐν τῇ μονῆ τῆς θεοτόκου εἰς βεβαίωσιν πάντων τοῦ μηδʼ ὅλως παρά τινος ἀποκρουσθῆναι· εἰ δὲ καὶ φοραθῆ τις τοῦτο παρακρούων οὐ μικρὰν ἕξη τὴν παρʼἡμῶν ἀγανάκτησιν καὶ τῆς ἡμετέρας φιλίας στερηθήσεται. τοῦτο δὲ σφραγίσαντες τῆ συνήθη ἡμῶν βούλλῃ τῆ διαμολύβδω ἐπεδόθη τῶ ῥη θέντι ἡγουμένω τοῦ ἁγίου φιλίππου δεμέννων μηνὶ καὶ ἰνδικτιῶνα τοῖς ἄνω τέρω γεγραμμένοις τῶ ςχκʹ ἔτει. † Κομητήσσα ἀδελάσια σὺν τοῦ υἱοῦ αὐτῆς ῥουκερίου κόμητος καλαβρίας καὶ σικελίας.