Textus Originalis

— 91 —

ἀπάγουσα εἰς τὴν σέπην καὶ ἀλλαχὴ ἐκ ὡρᾶς χωραφίου τῆς ῥηθείσης μονῆς ὁ ἤν ποτε τοῦ δεουλουκελτζ, ἐκ νότου χωράφιόν ποτε τοῦ βερνάρδου τοῦ κα βαλλαρίου νῦν δὲ τοῦ σπιταλίου τῆς . . . . καὶ οὕτως συγκλύει, καὶ ἀντικρὺ δὲ ἐπὶ ἄνω τῆς ὁδοῦ ὑπάρχει τὸ ἐμὸν μέγα χωράφιον ἐμοῦ τοῦ πράτου· τοῦ ἔχειν δὲ ἡ ἁγία μονὴ τοῦτο τὸ ῥηθὲν χωράφιον ἐπὶ γεναιὰς γεναιῶν μέχρι τερμά των αἰώνων ποιεῖν ἅπαντα εἴ τι καὶ βούλοιτο· ἐγὼ δὲ οἰκιοῦμαι τὴν διεκδήκη σιν ἀπὸ παντὸς προσώπου ξένου τε καὶ ἰδίου καὶ ἀπὸ πάσης ζητήσεως, εἰ δʼοὐχὶ δυπλάσω τὴν τιμὴν καὶ ἀναλόγως πρὸς τὴν ἁγίαν μονὴν καὶ πρὸς τὸ διμό σιον νομίσματα λςʹ, καὶ εἰθʼοὕτως ἐῤῥῶσθαι ἡ παροῦσα ὄνησις ἐσσʼἀεί. γραφεῖσα μηνὶ καὶ ἰνδικτιῶνι καὶ ἔτει τοῖς ἀνωτέροις χειρὶ . . . . . ταβουλαρίου πανορ μου ἐνώπιον μαρτύρων. δέδωκα δὲ καὶ τὴν ἀγωραῖον χάρτην τοίου δούπου. † ego sibilia filia quondam domini roberte de sibeni concedo et confirmo. † ἐγὼ περνάρδος. . . . . ὅ ποτε ἰωάννης ὅπ σουεραπόλεως τὰ ἀνωτέρω γεγραμμένα. . . . . . † μιχαὴλ ὑιὸς φιλίππου μάρτυρ ὑπέγραψα. † ὁ τοῦ ἀποιχομένου γέροντος νικολάου τοῦ ῥαῤῥάση ὑιὸς ὁ μὲν μάρτυρ. † ego bartolomeus filius sibeni testis sum et confirmo. † ego eunus miles testis sum. † ὁ ταβουλάριος ἔγραψε.