Textus Originalis

— 93 —

χρι τοῦ νῦν· ὅθεν καλῶ θελήματι ἡμῶν δορούμεθα καὶ ἀφιεροῦμεν τὸν καλ λίεργον τῶν ἐκεῖσαι πάντων δένδρων καθὰ περιέχεται καὶ συγκλύεται μετὰ πάν των αὐτοῦ δικαιωμάτων πρὸς τὴν μεγάλην καὶ βασιλικὴν καππέλλαν τοῦ ἁγίου πέτρου ὑπὲρ ψυχικῆς τοῦ ἰωάννου τῆς μοναχῆς καὶ ἐμοῦ κάσαρ ἐν τοιούτω πρόπω· τοῦ ἵναι τὸ ῥηθὲν περιβόλιτζον διὰ χειρὸς σου ἡμετέρου εὐεργέτου κῦρ ἰακὼβ τοῦ κανωνήκου τῆς μεγάλης καππέλλας ἐν ὅλη τῆ ζωῆ σου νέμειν καὶ σγνοσφίζειν τὴν ἐπικαρπίαν τῶν δένδρων αὐτοῦ, διὰ τὸ ἵναι συνέγγραφον τῆς σῆς πρεβένδας καὶ ὑπέρ ποτε εὔχεσθαι εὐλογίας· εὐεργέτισας ἡμῶν καὶ δέ δωκας ἐξ ἰκείου σου ταρία δεκαδίο ἅτινα παρὰ σοῦ ἐλάβομεν ἅπαξ ἐνωθέντες ἡμεῖς ὑπʼ αὐτοῦ τελείως· μετὰ δὲ τὴν σὴν ἀποβίωσιν ἐπιστραφήτω τοῦτο πρὸς τὴν μεγάλην καππέλλαν ὅθεν ἐξῆλθε τὸ πρότερον καθὰ καὶ τὴν παροῦσαν ἀφιέ ρωσιν ποιεῖν ἧς τὴν ἀσφάλειαν καὶ ἀμετατρέπτως ἐς ἀεί. οἱ δέ ποτε καιρῶ βουλεθώμεθα ταύτην τὴν ἀφιέρωσην μετατρέψαι ἵνα διοκόμεθα ὡς κατάδικοι, καὶ τὴν τοῦ διμοσίου τιμὴν ὑποστησόμεθα αὐγουστάλια λςʹ καὶ τὰ παρὰ σοῦ λαβώντες τετραπλῆ ὑποστρέψωμεν καὶ ἡ ῥηθεῖσα ἀφιέρωσις ἔστω εἰσχυρὰ ὡς ἀνω τέρω ποτὲ εἰς ἀπεράντους αἰῶνας. περιωρίζεται δὲ οὕτως, ἀνατολικὸν ὁ οἶκος κῦρ ἰακώβ, δυτικὸν ἡ ῥύμη τοῦ σκεπαστοῦ, νότιον ὁ οἶκος νοταρίου μαρίνου που λίτζι, βόριον ἡ ὁδὸς ἀπάγουσα εἰς τὸν ἅγιον νικόλαον τῶν πτωχῶν διʼ οὗ εἴ σοδος καὶ ἔξοδος ἐκ τῆς ῥύμης καὶ ἐκ τοῦ δάρπου. ἐγράφη μηνὶ καὶ ἰνδικτιῶνι καὶ ἔτει τοῖς ἀνωτέροις διὰ χειρὸς βασιλείου εὐτελοῦς ἱερέως καὶ ποπλίκου τα βουλαρίου πόλεως πανόρμου παρουσία μαρτύρων. † ego ioannes grillus filius domini petri grilli testes sum. † θωμᾶς ὑιὸς μαρίας στέργω. † ἰακὼβ ῥάπτης τῆς γάλκας μάρτυρ. † ego guillelmus juzu testis sum. † ῥομπέρτος δεμάντα μάρτυρ ὑπέγραψα. † πέτρος γραικὸς ὑιὸς μοῦλε μιστράτης μάρτυρ ὑπέγραψα. † νικόλαος δεβανγία μάρτυρ. † ματθαῖος βολλουανδάρι μάρτυρ ὑπέγραψα. † ὁ ταβουλάριος ἔγραψε.