Textus Originalis

468 Catinae in museo Benedictinorum fragmentum marmoreum. Siculum esse credo vel propter Φ litterae formam. Ν Λ Λ Ν Η Σ Α Ν Τ Ι Μ Ε · Γ Ρ Α 2 Ξ Υ Μ Β Ι Λ Ι Ο Ι Η Σ Ε Descripsi. Velut ....νῃ ἀν[δρὶ ζ]ήσαντι [ἔτη] με'. Γρά[πτη?] (?) σύμβι[ος ἐ]ποίησε[ν]. 469 Catinae reperta ad portam Stesichoream. Θ Κ Δ Α Φ Ν Η Γ Α Υ . . Τ Α Τ Η Χ Α Ι Ρ . . C Α C Ε Τ Η . . . . 5 Τ Υ Χ Η C Η . . . Ο C Π Ε Π . . . Alessi giorn. di scienze ect. 1833 XLII 226 et bull. arch. 1833 p. 172; Franz 5703. Ubique Σ Alessi habet. 1 Γ Α Υ Κ . . Alessi bulla errore proclivi. Θ. κ. Δάφνη γλυ[κυ]τάτη, χαῖρ[ε. Ἔζη]σας ἔτη .... Τύχης ἡ [μήτηρ?] ὃς πεπ[οίηκεν]. Subscriptam videtur fuisse non tam filii vel fratris vel coniugis nomen (Εὐτύχης) cum verbo faciendi quam sententiola consolatoria de fato humano (τύχης et πεπ[ρωμέ...]) more Siculo. Potest haec versu expressa fuisse, et fortasse recte Wilamowitzius senarium etiam ab initio restituit hunc: Δάφνη γλυκυτάτη, χαῖρε, [σ'] ἔ(κ)τας' ἔτη, ut numerale fuerit monosyllabum. 470 Catinae in museo S. Nicolai. Sicula sine dubio. Ε Ν Θ Α Δ . . Ν Υ C Ι Α . . Α Μ Ε Ν Ι . . Ἔνθα]δε κεῖτε [ἀνα γνῶσ]τα (?) [χρηστὲ καὶ ἄμεμπτ]ε [χαῖρε. De Amico Cat. ill. III 277; inde CIG IV 9506. Titulus fortasse christianus. 471 Catinae pentola di creta piena di picciole ossa, rep. 1628 ad urbis moenia CAIET. apud principem Pelagoniae MONG. Δ Ι Ο Ν Υ Σ Ι Ο Υ Διονυσίου. Carrera mem. hist. Cat. I 288; inde de Amico Cat. ill. III 252 (Franz 5703 b); Mongitore cod. Pan. Qq D 203. 472 Catinae in museo Biscari TORR. MOMMSEN, qui adnotat litteris rudibus sed ut magis genuina videtur. Collocavi inter Catinenses cum quod sermo graecissat, tum quod in n. 7077 reperitur Domitia Pia. Q · D O M I T E I · P E I E S A L V E Κ Ο Ι Ν Τ Ε Δ Ο Μ Ι Τ Ι Ε Ε Υ C Ε Β Η Χ Α Ι Ρ Ε Torremuzza Sic. XIV 50 (ed. 2); inde Franz 5705. Denuo Mommsen CIL X 7064. Q. Domitei Peie salve. Κόιντε Δομίτιε Εὐσεβῆ χαῖρε. 473 Catinae in monasterio S. Nicolai de Arena TORR. EGO. Nel biscariano FERRARA error. Sicula sine dubio. Μ Ν Η Σ Θ Ο Ι Ε Ν Κ Α Ρ Π Ι Ν Χ Ρ Η Σ Τ Η · Κ Α Ι Α Μ Ε Μ Π Τ Ο Σ 5 Ε Ζ Η Σ Ε Ν Ε Τ Η · Ν · Μνησθ(ε)ίη Ἐνκαρπὶν χρηστὴ καὶ ἄμεμπτος, ἔζησεν ἔτη ν'. Descripsi. Torremuzza Sic. XIV 45 = 53; inde Franz 5716 b et ut videtur Ferrara storia di Catania p. 390. Ἐνκάρπ(ι)ο(ν) mulieris nomen; praecedit forma barbara μνησθοῖ i. e. μνησθῇ. 474 Catinae in museo Biscariano fragmenta duo. Τ Ο Ν . C Ι Μ Ι Ε Ρ Ε Χ Υ Δ Η Ο Ε Ν Α Φ Υ Λ Ι Λ H N Θ [Ε] Ε Ζ Η C Α Ε Τ [H] Γ Ε Ν Υ Ω Ν Ι Τ Υ Β Ω Ν C Δ Ε Δ Ω Υ C Ω Ν Ι 40 · Κ Α Ρ Π Ο Ν Ε Π Τ Α Ρ Ι Ν Ε Ι Ρ Α Ι Υ Π Ο Π Ν Ε Υ Μ Α Τ Ρ Ι · Ε Υ C Descripsi. Fragm. a ex Od. Muelleri schedis Franz 5732 d. Habet etiam Ferrara storia di Catania p. 383. Fragm. b sine dubio eiusdem lapidis est; sed quomodo adnectendum sit non liquet. Videntur versus fuisse incogniti in sepulcro attici hominis (cf. n 2 υἱοὶ Ἐρεχ[θειδῶν sim.) scripti; ipsi fortasse Εὔκαρπος nomen fuit, cf. b 1. 475 Catinae in museo Biscariano saxum calcare litteris profundis scriptum, ad quod anaglyphum valde detritum pertinere videtur, qua a sinistra miles clypeo armatus contra adversarium obstantem dextrorsum incedit; inter utrumque, ni fallor, ara. Siculae videtur originis. Ε Υ Φ Ρ Ο Ι Ο Υ Descripsi. Cubaris Euforio CIL X 7052 (tit. Catinensis).