Textus Originalis

ACRAE . NETVM 38 SICILIA

238 Acris reperta in coemeterio q. d. l'Intagliatella. L N Θ Δ Ε Κ Ι Τ Ε Μ Α Ρ Κ Ι Α Ν Η C Ε Z Ν Η L Λ Μ Ε U Π Τ Ο C Β Ι Ω C A C A Ι C Τ Ο Ν Κ Ō C Μ Ο Ν Τ Ο Υ Τ Ο Ν Α Π Ε L Χ Ω Ρ Ι Π Ρ O L Ε L Υ P Ι Ο Ν Ε Τ Ω Ν I S Α Τ . Χ Η Ν Π Κ Α Π Τ Ο Υ C Α Τ Ι Ι Π Ρ Ο Θ Κ Ᾰ Λ Ι Ᾰ Ν Ο Υ Ᾰ Ρ Ι Ω Ν Γ Ο Ν Δ Ε Θ Ε Ο Ν C Ε + Ι Λ Ε Δ Η Μ Ο Υ C Κ Υ Ᾰ Η C Τ Ο Ν P O O Ρ Ο Ν Μ Η Μ Ο Ι Δ Ι Δ Ι Η Z P W C Λ R Δ Ε Θ Ε Λ Η C H Ε d O U C H Ο Δ Ι Ξ Ε C Ο Ι Τ O + Ω L Ο Θ C Χ Ο Λ Ι . Ω Ν Δ Ω C H paterae Ι Χ Θ Υ C Giudica l. s. p. 19, cf. tab. III 1; inde Kirchhoff CIG IV 9473 coll. tab. XVII. Ἐν[θ]άδε κῖτε Μαρκιανὴ σεμνὴ κ(αὶ) ἄμεμπτος βιώσα[σα] ἐν τόν κόσμον τοῦτον ἀπεχώρι πρὸς [τ(ὸν)] κύριον ἐτῶν κα', [ὦν]ιχ(εν)(?) π[ρο]τοτοκον τῇ πρὸ θ' καλ(ανδῶν) Ἰανουαρίων. τὸν δὲ θεόν σοι, φίλε, μὴ μου σκύλῃς τὸν [λί]θ[o]ν, μή μοι δώξῃς φῶς· ὧν δὲ ἐπόθησε φῶς μή[τ] δίξῃ. σὺ δὲ ὁ θεὸς χολωθείη(?) . . . . δώσῃ. ἰχθύς. V. 5 τύχην πρωτοτόκου vel πρωτοτόκου Kirchhoff; idem v. 12 χόλῳ scripsit; infestum Giudica. Latet aliud. 239 Acris reperta in coemeterio q. d. l'Intagliatella. C Τ Ε + Α Ν Ο C Ο Μ Α Κ Α C Μ Ν Η Μ Η C Δ Ι Α Κ Ο Ν Ο C Ε Ν Θ Α Δ Ε Κ Ι Τ Ε Α Ν Α Π Α Υ C Α Μ Ε Ν Ο C Τ Η · Δ · Ι · Μ Η Ν Ι · Ι Ο Υ Ν Ι Ο Υ Υ Π Α Τ Ι Α Μ Ο Ν Α Ξ Ι Ο Υ + Κ Α Ι Π Α Ι Ν Θ Α + Iudica l. s. tab. II 2 (cf. p. 89); inde CIG IV 9470. Στέφανος ὁ μακά[ριος] μνήμης διάκονος ἐνθάδε κῖτε ἀναπαυσάμενος τῇ δέʹ μηνὶ Ἰουνίῳ ὑπατίᾳ Μοναξίου καὶ Πλίνθα. Annus p. Chr. n. 419. IV. NETVM (Noto). Netini (sic Cicero, Néetov Ptol. IV 3, 66, Nentinos Diod. XXIII 4, 1) Hieronis II aetate Syracusanis parebant (cf. Diod. l. s.), foederatam civitatem dicit Cicero Verr. V 31, 133. Tres fuerunt tituli Graeci in museo Antonii Astuto baronis de Fargione, quem scimus praeter Siculas inscriptiones etiam alias, urbanas maxime, conquisivisse (cf. Mommsen CIL X p. 752); e quibus primus (n. 241) certo Siculus est, alter (n. 242) etsi formam minime particularem habeat, tamen verba ζωπύρῃ συμβίω γλυκυτάτῃ efficiunt ut de Sicula origine non dubitem. Tertium vero (Θ. Κ. Ποντίας Ἀφθονίας) confidenter inter urbanos rettuli, si quidem eius apographum in lapide factum Viscontius Romae vidit (sched. Paris. 9697 f. 86 n. 81); hinc enim certo efficitur lapidem ipsum olim Romae fuisse et ab Siculo homine propter Siculum nomen Arethusam asportatum esse.