Textus Originalis

PHINTIA GELOORVM. AGRIGENTVM 44 SICILIA

260 Apud Licatam sul dorso del monte rep. fragmentum, postea penes Antonium Avila. . . Ω Ν . . Ν Υ Μ . . . Φ Ω Ν . . . . . . . . . . . Κ Ρ Α Τ Η . . . . . . Ρ Ε Τ Ω . . . . . . . Σ Ε Ε Τ Η Σ Ex libro ms. (Licatae, ut videtur, servato) Antonii Avila (saec. XVI) ed. Cannarozì dissert. p. 98. 261 Apud Licatam prope monasterium pp. Capucinorum rep. fragmentum, hodie apud Caietanum Visconti canonicum CANN. . . Ι Τ Ε Σ Ε Ι Σ . . . . Ι Δ Ι Ο Τ Ι Ε . . Τ . . . . . . Ι Μ Η Ν Ι Κ . . . Α . . . . . . . I P I O N . . . . . . Cannarozì dissert. p. 98. 99. V. 3 fortasse mensis indicatur, ut de titulo sepulcrali cogites. VIII. AGRIGENTVM (Akragas, Girgenti). Cf. MOMMSEN CIL X p. 737. Acragas a. 581 ab Gelois Rhodiorum colonis condita urbs quali rei publicae forma usa sit, docet decretum Romae repertum idemque inter urbanos titulos edendum, quod non multo post confectum bellum Punicum primum scriptum antiquas formas maxima ex parte servavit. Eius praescripta haec sunt: ἐπὶ ἱεροθύτα Νυμφοδώρου τοῦ Φίλωνος, παραπροστα(τα) τᾶς βουλᾶς, προεδρευούσας τᾶς φυλᾶς τῶν Ὑλλέων, προαγορεύοντος Διοκλέος τοῦ Διοκλέος, γραμματεύοντος Ἀδρανίωνος Ἀλεξάνδρου, ἁλίᾳ. Itaque hinc discimus καὶ Δωριεῖς Καρικῶς ὀξυάκους πάντᾳ. In sequentibus à σύμβολον non diversa videtur ab ea quae paullo ante Βουλᾶ βουλάτων (ἔδοξε τᾷ ἁλίᾳ καὶ [τᾷ βουλᾷ]?) συνέλευσ (?)·, ubi senatorum numerum CX indicatum vides?). Recentius aliquanto alterum decretum est item Romae repertum, in quo τὸ κοινιον τῶν Ἀκραγαντίνων memoratur; cf. Mommsen l. s. p. 737. 262 Agrigenti trovata ne' ruderi di talune stanze con pavimenti in musaico a. 1866 PIC. Nunc in museo ara parvula cretacea; litterae pro materiae natura leviter incisae. Π Ο Λ Υ Σ Τ Ε Φ Α Ν Ω Σ Ω Τ Ε Ι Ρ Α Ν Ι Κ Ο Μ Η Δ Η Σ C Ι Λ Ω I Ο Ν Υ C Ε Ω Τ Ι Ρ Α Descripsimus Mommsen et ego. Iosephus Picone memorie storiche Agrigentine (Girgenti 1866) p. 313; Salinas relazione del real museo di Palermo p. 19 adn. 3 Ν Ι Κ Ο Μ Η Δ Ι Σ Π Ο Κ Λ Ι | Ο Ν Υ Λ Π Ο Γ Ι Ρ Α Mommsen, Ν Ι Κ Ο Μ Η Δ Η Σ Ω Τ Ι Ρ Α Picone omissis quae sunt intermediis. Πολυστέφανῳ Σωτείρᾳ Νικομήδης ὁ καὶ (Φ)ίλων σω(τ)ῆρ(ι)? Non colabo mihi recte videri factum titulum, descriptum eum fortasse ex lapide genuino; videntur enim nomina dedicantis non ab falsario inventa esse. Itaque ausus sum σώτειρα conicere. 263 Agrigenti repertum manubrium aeneum; pertinet ad urbem aliquam Chalcidicam. Ψ Ρ Υ Σ Ι Π Ο Χρυσίπο(υ). Baldass. Romano antichità inedite trov. in Sicilia tab. VI f. 13. 14; inde Minervini bull. Napolet. n. ser. IV (1855) p. 72 et Roehl IGA 521. Saeculi quinti. 264 Agrigenti rep. sarcophagus cum tab. marm. ad Theronis sepulcrum quod dicitur; nunc in museo. Θ Κ Ο C Α Ν Ω Ζ Η C Ε Ν C Τ Η · Ι Θ · Μ · Β · Η Μ Ε Ρ · Ι Β · C Α Β Ε Ι Ν Α Μ Η Τ Η Ρ Ο Υ > Γ Λ Ϋ Ρ Ι Π Α Π Ρ Ο Ε Ν Ω Α Μ Ο Λ Υ Ν Τ Ω Γ Λ Υ Κ Υ Τ Α Τ Η Θ. κ. Ὅσιος? Ἀνὼ(?) ἔζησεν ἔτη ιθʹ, μ(ῆνας) βʹ, ἡμέ(ρας) ιβʹ. Σαβεῖνα μήτηρ θυγατρὶ παρθένῳ ἀμώμῳ(?) γλυκυτάτῃ. Descripsimus Mommsen et ego. Edidit Ios. Picone in libello sic parato et singulari, quem neque mihi neque apud ipsum scriptorem videre potui; Héron de Villefosse bull. de la société des antiquaires de France 1878 p. 146. 265 Agrigenti prope sepulcrum Theronis quod dicitur repertum fragmentum, nunc in museo. C A / Λ Τ Θ Ο Λ Η Τ Ρ Ι Υ Α C Γ Ο Τ Ε Λ Ο C Descripsi. Ed. Ios. Picone memorie storiche Agrigentine (Girg. 1866) p. 141. Fuit carmen sepulcrale fini qui obiit μητρ]ὶ (ν. 4) [γλυκυτ]άτῃ θυ[γ]α[τρί]. Legi poterat ἔστι tale quid [πᾶσιν πᾶσα] γ(έ)λως τέλος.