Textus Originalis

SICILIA 45 PRIZZI. CASTRONOVO. SELINVS

VIII. PRIZZI. CASTRONOVO. 266 'In vetere urbe Hippana', prope Prizzi. V A V E D O Ο Ι Α Τ Ο Ζ Ο Ε Descripsit Ios. Crispi et edidit giorn. di scienze lett. ed arti per la Sicilia 1831 XXXIV 71 (= opusc. p. 235 tab. I. 2). 267 In oppido q. d. Castronovo in ecclesia S. Petri, inde ab sacerdote aliquo Camaratensi ablata. I I A A X A I P E Ludovicus Tirrito giorn. di scienze, lett. ed arti per la Sicilia vol. L (1835) p. 183. Nomen defuncti in -βιος vel -βιος desinebat: -βία χαῖρε. X. SELINVS (Selinunte prope Castelvetrano). Cf. MOMMSEN CIL X p. 739. 993. Selinus urbs ab Megarensibus condita circa a. 628 (cf. Holm hist. Sic. I 382 sqq.) a. 409 ab Carthaginiensibus capta et direpta, non tamen omnis diruta est (Diod. XIII 59, 3. 4). Cives MMDC numero (Diod. ibid. c. 58) ex fuga reversi urbe redintegrata ad pristinam rerum opulentiam non redierunt, a. 249 denuo ab Carthaginiensibus urbe capta et funditus eversa Lilybaeum transmigrare iussi sunt, cf. ad n. 271. 268 Selinunte repertus lapis a. 1871 verno tempore in templo, quod littera G notari solet; Apollinis esse lapis docet. — Servatur nunc Panormi in museo. [Diagram displaying fragmentary text] Δ Ι Α Τ Ο Σ Θ Ε Ο Σ Τ Ο [Δ] Ρ Ε Ν Ι Κ Ο Ν Τ . Τ Ο Ι Σ Ε Λ Ι Ν Ω [Ν] Τ Ι Ο Ι Δ Ι Α Τ Ο Ν Δ Ι Α Ν Ι Κ Ω Μ Ε S Κ Α Ι Δ Ι Α Τ Ο Ν Φ Ο Β Ο Ν [Κ] Α Ι Δ Ι Α Η Ε Ρ Α Κ Λ Ε Α Ν Κ Α Ι Δ Ι Α Π Ο Λ Λ Ω Ν Α Κ Α Ι Δ Ι Α Π Ο [Σ] Ε Ι Δ Α Ν Α Κ Α Ι Δ Ι Α Τ Y Ν Δ Α Ρ Ι Δ Α Σ Κ Α Ι Δ Ι Α [Α] Θ Α Ν Α Ι Α Ν Κ Α Ι Δ Ι Α Μ Α Λ Ο Φ Ο Ρ Ο Ν Κ Α Ι Δ Ι Α Π Α Σ [Ι] Κ Ρ Α Τ Ε Ι Α Ν Κ Α Ι Δ Ι Α Τ Ο Σ Α Λ Λ Ο Σ Θ Ε Ο Σ Δ Ι Α Δ Ε Τ Ο Ν [Δ] Ι Α Μ Α Λ Ι Σ Τ Α Φ Ι Λ Ι Α S Δ Ε Γ Ε Ν Ο Μ Ε Ν Α Σ Ε Ν Χ Ρ [Σ] Ε Ο Ι Σ Τ Α Υ Τ Α Τ / Α Μ Ε Ν Ε Σ Τ Ω Τ Α Δ Α Π Α Ν . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Δ Ε Ξ Ε Χ Ο Ν Τ Ο Ν . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Τ Α Υ Τ Α Κ Ο Λ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Ψ Α Ν Τ Ο Ν Κ Α Θ Θ Ε Μ Ε . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . [N] Ε Ι Τ Ο Δ Ε + Ρ V Σ Ι Ο Ν . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . + Ρ Α Ψ Α Ν Τ Ε Σ Ε Ν . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Τ Ο Α Π Ο Λ Λ Ω Ν Ι Ο Ν Descripsi nec discrepat meum apographum a Benndorfiano, quod exhibui, nisi quod v. 6 Κ Α Ι Δ Ι Α, v. 11 Ε Ξ C * ^ legi. — Cavallari et Holm bull. della commissione di antichità e belle arti 1871 n. IV p. 27 cum tabula photographica; Ugdulena rivista Sicula 1871 p. 201, 559; Salinas rassegna archeologica n. 2; Sauppe Goett. Nachr. 1871 n. 24 (m. Nov. 29); N. Camarda seconda iscrizione Selinuntia ed. 2. Palermo 1872; Holm mus. Rhen. 1872 XXVII 353 (cf. tab.); Benndorf bull. archeol. 1872 p. 271 cum imagine photographica et Metopen von Selinunt p. 27; hinc Roehl CIA 515; cf. Schubring diar. arch. 1873 p. 97. Plura si quis desideret, adire poterit Benndorfii adnotat. p. 27 et Salinae librum relazione del real museo di Palermo p. 50 coll. tab. II. — De titulo recte legendo omnium optime meriti sunt Sauppe et Holm, quorum opera id effectum videtur esse, ut ne uno quidem loco dubia esse lectio possit. Improbanda sunt Blassii temptamina (mus. Rhen. XXXVI 615 sq.) quamvis ingeniosa. [Δ]ιὰ τὼς θεὼς τώ[σ]δε νικῶντι τοὶ Σελινού[ντιοι· δι]ὰ τὸν Δία νικῶμες καὶ διὰ τὸν Φόβον [καὶ δ]ιὰ Ἡρακλέα καὶ δι' Ἀπόλλωνα καὶ διὰ Π[ο- τ]ειδᾶνα καὶ διὰ Τυνδαρίδας καὶ δι' Ἀ[θ]α- 5 ν[αί]αν καὶ διὰ Μαλοφόρον καὶ διὰ Πασ- [ι]κράτειαν καὶ διὰ τὼς ἄλλως θεὼς, [δ]ιὰ δὲ Δία μάλιστ[α]. Φιλία[ς] δὲ γενομένας ἐν χρ- [υσ]έοις? τα[ῦ]τα, τὰ δ'[ὀ]νόματα ταῦτα κολ- [ά]ψαντας [ε]ἰς τὸ [Ἀ]πολλώνιον καθθέμε- 10 ν, τὸ Διὸς προ[γρά]ψαντες· τὸ δὲ χρυσίον ἑξήκ[ο]ντα ταλάντων ἦμεν. V. 7 sqq. ἐν χρ-ύσεος ἐλαύσαστας, τὰ δ' ὀνόματα ταῦτα κολάψαντας ἐς τὸ προφύραιον καθθέμεν τοῦ Διὸς ἐγγράψαι καὶ ἐν τῶι χρυσίωι ἐξήκοντα ταλάντων ὄντας Sauppe, in quibus alia ex tituli imagine falsa esse arguantur, reliqua commendatione non egent. Optime τὸ Ἀπολλώνιον reppererunt Holm et Ugdulena, egregie v. 10 Holm τὸ Διὸς προγράψαντες i. e. titulum restituist; notandum structura solutum participium προγράψαντες. Circa medium saeculum quintum scriptus titulus (Kirchhoff Stud. 4 p. 100) ignoramus quo pertineat. Nam in Diodori (XI 86) verbis ἐπὶ ἄρχοντος δ' Ἀθήνησι Ἀρίστωνος (Ol. 81, 3 = 454/3 a. Chr.) . . . κατὰ τὴν Σικελίαν Ἐγεσταίοις καὶ Λιλυβαίοις ἐνέστη πόλεμος vidit Koehlerus (Mitthul. IV 31 sq.) pro Λιλυβαίοις esse Σελινοιντίοις, sed Ἁλικυαίοις scribendum esse.