Textus Originalis

SELINVS 46 SICILIA

269 Selinunte in acropoli inter templa C et D repertus lapis, quem non sacelli sed arae olim coronam fuisse probabiliter coniecit Benndorf. Nunc Panormi in museo. . . . . Λ Ο Ν Ο Ρ I A I A / / O K . . A N A I A K Descripsi. Edidit Cavallari bull. dell' inst. 1868 p. 88 ex Benndorfii lectione. Ipse Benndorf Metopen p. 85; hinc Roehl IGA 516. Cf. Schubring arch. Zeit. 1873 p. 97. Alium lapidem ab sinistra huic continuatum fuisse apparet. Ἀ[π]όλλωνος Παιᾶνος 'A[θ]αναίας. 270 Selinunte in templo minori a. 1874 reperto lapis calcarius. [Diagram of text on stone block] . . . . . . . . . . . . . . . . . . Ι Λ Κ Η Ο — Ε Ν Ο Ν Ο Σ . . . . . . . . . . . . . Σ Ι Κ Ο Ι Τ Α Ι Η E Κ Α Τ Α Ι . . . . . . . . . . . . . L R E Descripsi. Cavallari bull. della commissione VII (1874) p. 13 cum tabula photographica idemque in nuove effemeridi Sicil. 1874 III 251 cum Ugdulenae supplementis; Nic. Camarda nuove effemer. 1874 III (mens. April. ad Sept.) Cf. Holm Jahresber. I 81. Repetiit Roehl IGA 517. V. 1 lineam horizontalem post H O videbar mihi satis clare legisse, ut nihil nisi Xenonis fuerit nomen — 2 . . . . A O I T A I Cavallari, qui pro A etiam Δ vel Λ vel N legi posse testabatur; sed A littera certa est, nec minus certa quam addidi E. [τοῖς θεο]ῖς πᾶσιν [?] ὁ Ξένωνος . . . . . . τᾶς Ἑκάτας ε[ὐξ]ά[μ]ενος. V. 2 placet admodum quod coniecit Wilamowitz [ἀγ]ά[λμ]ατα?. 271 Selinunte in adyto templi E repertus lapis calcari perexiguus litteris inscriptus inaequalibus; templum Iunonis fuisse lapis videtur docere. Nunc in museo Panormitano est. Α Ρ Κ Ε Σ Ω I Α Ι Σ Χ Υ Λ Ο Υ Η Ρ Α Ι Ε Υ Χ Α Ν Descripsi. Ed. Nic. Camarda giorn. di Sicilia 1865 (m. Aug. 9 et m. Sept. 14); inde repetiit Ritschl mus. Rhen. XXI 138. G. Viviani ibidem 1866 (m. Mai 3). Cavallari et Holm bullettino della commissione di antichità in Sicilia IV (1871) p. 38. Cf. R. Foerster diar. arch. 1871 p. 129. Imaginem depinxit Salinas relazione (1873) tab. II cf. p. 19. Benndorf Metopen p. 34. Titulus maxime propter Σ formam videtur recentior esse anno 249 a. Chr. n., quo anno urbs a Carthaginiensibus deleta incolae Lilybaeum transmigrare iussi sunt. Templa vero etiam post dirutam urbem adeuntium pietati patuisse praeter Arcesonis dedicationem monstrant aedificiorum vestigia recentiore aetate ipsis templis adiectorum; cf. Benndorf p. 9 adn. 1. Ἀρκέσῳ | Αἰσχύλου | Ἡρακλέαν (sic). 272 In oppido Partanna haud longe ab Selinunte sito inventus lapis marmoreus, nunc domo baronis Favarra in museo Panormitano. Θ Ε Ο Ι C . Κ Α Τ Α Χ . Μ Α Ρ Κ Ι Α Κ Α Ι C Α Ρ Ο C 3 Z H C Ε Ν Ε Τ Η . Λ Ε · -Μ Υ C Τ Ι C Θ Υ Γ Α Τ Ρ Ι : Ι Δ Ι Α · Μ Ν Η Μ Η C Χ Α Ρ Ι Ν · Θεοῖς καταχ(θονίοις) Μαρκία Καίσαρος ζ(ήσ)ασ(α) ἔζησεν ἔτη λεʹ Μύστις θυγατρὶ ἰδίᾳ μνήμης χάριν. Descripsimus Dessau et ego. Edidit F. Mariotti Fanfulla della Domenica 1880, 29 Febr. anni II n. 9. Fiorelli notizie degli scavi 1880 p. 164.