Textus Originalis

SICILIA 59 THERMAE HIMERAEAE

335 Thermis. Ego non vidi. C Ε Ρ Β Ι Λ Ι Α Ο Ν Α C Ι Χ Α Χ Α Ι Ρ Ε Σερβιλία Ὀνασίχα χαῖρε. Edidit Bald. Romano antichità Termitane (Pal. 1838) p. 114. Servilia nescio fuerit Onasichae uxor vel filia an cognomen sit ipsius Ὀνασίχα. Nomen mihi non notum, sed Ὀνασίας vel Ὀνασᾶς conicere non opus est. 336 Thermis in museo. Γ Α Ι Ε Σ Η Ι Ε Π Τ Ο Λ Ε Μ Α Ι Ε Σ Α Μ Α Ρ Ε Υ Χ Α Ι Ρ Ε Γάιε Σήιε Πτολεμαῖε Σαμαρεῦ χαῖρε. Descripsi. Σαμαρεύς idem videtur qui alias Σαμαρίτης vel Σαμαρειτανός dici solet. 337 Thermis Himeraeorum apud Salvatorem Penica. Θ . Κ Υ C Ε Ι Λ Ι Κ Ι Α Μ Ε Λ Λ Ο Υ C Α Ε Z H C E N Ε Τ Η X IIII Θ(εοῖς) κ(αταχθονίοις) Σεικιλία Μέλλουσα ἔζησεν ἔτη XIII. Edidit Gualterus 126 = 289; inde Murat. 1746, 13; Torremuzza Pan. p. 342, Sic. XIV 113 = 132; Franz 5585. 1 fuit fortasse Κ Χ Ἰ. e. κ(ατα)χ(θονίοις). 338 Thermis Himeraeorum ad aedem maiorem GVALT. Θ Ε Ο Ι C Κ Α Τ . . C Ο Ν Ι Ο Ι C Μ Η Κ Λ Λ Ι C Ο Υ Α Π Ι Κ Ι Ο C Α Ν Ι Κ Η Τ Ο C Ε Ζ Η C Ε Ν Ε Τ Η Χ Χ Χ X Θεοῖς κατ[αχθ]ονίοις . . . . Σουλπίκιος Ἀνίκητος ἔζησεν ἔτη XXXX. Ed. Gualterus (ed. 2) 253; hinc Murat. 1482, 14, imidemque vv. 4 — 6 repetiit 1725, 14 et 1777, 15; item ex Gualtero totam Torremuzza Pan. p. 342, Sic. XIV 123 = 144; Franz 5586. 5749 c, coll. add. p. 1250. Lapis videtur post v. 3 fractus fuisse, ut lectio Μ Η Κ Λ Λ Ι ex prava coniectura profecta sit. 339 Thermis repertus lapis nunc in aedibus Romanorum ibidem servatur. / / / Λ Ι Α / / / A P T E I N / / / I Y B A I T I C / / / C E N C T H / / / K B · . . . ]λία [Σ]ε[κ]ο[υνδ]ίνα? [σ]υβλίτις [ἔζη]σεν ἔτη κβʹ. Lapidem ipsum cum videre non liceret, descripsi ex ectypo gypseo, quod servatur in museo. Ed. Bald. Romano antichità inedite di varie genere trovate in Sicilia (1854) p. 101, unde repetiit et supplevit Minervini bull. Napolet. 1855 IV 88. 1 ΛΙΛΙΑ Minervini; spatio aptius est Αὐ]ρηλία sim. 340 Thermis in museo lapides duo simillimi. 1. + Α Ι Ν Ο Ι Ζ Ω Π Υ Ρ Ο Υ Χ Α Ι Ρ Ε Φαινοῖ Ζωπύρου χαῖρε. 2. Σ Ω Π Υ Ρ Ε Α Ρ Τ Ε Μ Ω Ν Ο Σ Ω Κ Ι Δ + Α Χ Α Ι Ρ Ε Ζώπυρε Ἀρτέμωνος Ὠκίδ[ι]α χαῖρε. Descripsi et describens notabam eundem esse lapidarii eodemque tempore scriptos. Φαινοῖ videtur Zopyri uxor; Zopyrus cognomine Ὠκίδιας appellatus fuit. 341 Thermis Himeraeorum inter rudera castelli repertus lapis calcarius, nunc in museo. 3 Ο Λ Ο Ι Ν Ι Α Α Ι Ο Υ · Σ · M Θ Ο Λ Ο Ι Ν Μ Α Τ Η Ρ Ex ectypo Fiorelli notizie degli scavi 1884 p. 199. Idem nomen (Θολοινία?) v. 1 et 3. 342 In ruderibus Thermarum Himeraensium ante aliquot annos rep. lapis penes me MVENT. nunc. ) Α Ω Ρ Ε N Ι Ο Υ I T T I E I P E . . . δ]ωρε . . νίου [Β]ήττιε [χα]ῖρε. Edidit et supplevit Muenter miscell. Hafniensia II (1824) p. 405 et in epistula ad Sergium ab Ouvaroff (1822) p. 11; hinc Franz 5589.